عکس‌هایی از تلسکوپ فضایی هابل – بخش دوم

نویسنده:

۰۷:۵۴:۱۸

در این مطلب دو قسمتی، تصاویری حیرت‌آور از کهکشان و دنیای بسیار زیبایِ آسمان‌ها را تماشا می‌کنید که این تلسکوپ فضایی ثبت کرده است.
تصویری از سحابی ستارگان که مجموعه عظیمی از ستاره‌های جوان را در خود دارد.
نمایی از سحابی شکارچی با ستاره‌های درخشان و فوق‌العاده زیبا که در مرکز آن واقع شده‌اند.
تصویری از ستاره‌ای بزرگ به نام Eta Carinae که در کهکشان راه شیری قرار دارد. اتا کارینا، مجموعه‌ای ستاره‌ای در صورت فلکی شاه‌تخته است که حدود 8 هزار سال نوری با خورشید فاصله دارد. جرم این سحابی بیش از ۱۲۰ جرم خورشیدی تخمین زده شده و دست‌کم از دو ستاره تشکیل شده‌است.
کهکشان NGC 5754، حلقه مارپیچی در سمت راست و NGC 5752 سامانه کوچک‌تر در سمت چپ دو کهکشان در تعامل با هم هستند. ستاره‌های پیر در مرکز و کم‌نورتر و ستار‌های جوان در اطراف و پرنور هستند.
تصویری از ژوپیتر (سیاره مشتری). مشتری بزرگ‌ترین سیاره خورشیدی است. از نظر دوری از خورشید، مشتری پنجمین سیاره پس از تیر، ناهید، زمین و مریخ است. جرم مشتری ۳۱۸ بار بیش‌تر از جرم زمین است. قطر آن نیز ۱۱ برابر قطر زمین است.
تصویری از مارس (سیاه مریخ). بَهرام یا مریخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طولانی‌تر از زمین و با سرعتی کمتر از زمین حرکت می‌کند. هر یک باری که به دور خورشید می‌چرخد معادل ۶۸۷ روز (روز زمین) به درازا می‌کشد و شب و روز کمی طولانی‌تر از کره زمین است. مریخ نصف زمین اندازه دارد و قطر آن ۶۷۹۰ کیلومتر است.
تصویری از AM 1316-241 که کهکشانی دوقلو است.
تصویری از برخورد دو کهکشان دایره‌ای و خطی
تلسکوپ هابل کلوزآپی از ابرهای کهکشانی ثبت کرده است که همانند سر اسب است. این تصویر در 24 آوریل سال 2001 منتشر شد.
تصویری از کهکشان نوع دو Seyfert  که در فاصله 13 میلیون سال نوری دورتر از سیاره ما قرار دارد. در مرکز این کهکشان یک چاله بزرگ سیاه قرار دارد.
تصویری از کهکشان NGC 1512 که بسیار بزرگ است و محدوده‌ای به وسعت 2400 سال نوری را اشغال کرده است.
هابل از دهانه‌ای روی جرمی که 8405 Asbolus نامیده می‌شود عکس برداشته است. این دهانه، 48 مایل عرض دارد و در فاصله اورانوس و کیوان قرار دارد. سیارک 8405 هشت هزار و چهارصد و پنجمین کشف شده است.
نمایی جدید از سحابی عقاب در صورت فلکی مار که توسط تلسکوپ هابل ثبت شده است.
بخار و گازهای درخشان در نزدیکی کهکشانی فعال که حدود 13 میلیون سال نوری از صورت فلکی دوپرگار فاصله دارند.  دوپرگار یکی از صور فلکی جنوبی و کوچک آسمان و یکی از جنوبی‌ترین صور فلکی است.
سحابی پروانه سحابی سیاره‌نمای دوقطبی است که در صورت فلکی کژدم واقع شده‌است. طیف نوری سحابی پروانه، نشان می‌دهد که ستاره مرکزی آن یکی از داغ‌ترین ستاره‌ها در کهکشان و دمای سطح آن بالای 200 هزار درجه کلوین است.
مجموعه‌ای عجیب از اجرام آسمانی در فاصله 90 میلیون سال نوری از زمین. این تصویر احتمالا از برخورد و تصادم دو سیاره تشکیل شده است.
عکسی بسیار زیبا از فم‌الحوت بی.  Fomalhaut b یک سیاره فراخورشیدی با فاصله ۲۵ سال نوری و در صورت فلکی ماهی جنوبی است. این سیاره در سال ۲۰۰۸ و توسط تلسکوپ فضایی هابل و به طور تصویربرداری مستقیم کشف شد. این سیاره با ستاره خود ۱۱۵ واحد نجومی فاصله دارد، که ۱۸ واحد نجومی درونی‌تر از لبه دیسک دبریس است.
این نقطه‌های نورانی زیبا در زمینه آبی‌رنگ، در کهکشان Cl 0024 17 قرار دارند و احتمالا از برخورد دو خوشه ستاره‌ای به هم، تشکیل شده است.
تصویری از کهکشان آندرومدا (Andromeda). آندرومدا یا زن بر زنجیر یک کهکشان مارپیچی واقع در صورت فلکی آندرومدا است که حدود ۲٫۵ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. با این‌که آندرومدا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی به کهکشان راه شیری است ولی نزدیک‌ترین کهکشان نیست. آندرومدا بزرگ‌ترین کهکشان از گروه کهکشانی محلی است که شامل راه شیری، آندرومدا، سه‌تکه و ۳۰ کهکشان کوچک‌تر است. احتمال دارد که کهکشان‌های راه‌شیری و آندرومدا حدود ۳ تا ۵ میلیارد سال آینده با یکدیگر برخورد کنند.
سحابی هلیکس(Helix Nebula)، یا NGC 7293، یک سحابی سیاره‌ای در صورت فلکی دلو است که توسط کارل لودیگ هاردینگ و در سال ۱۸۲۴ کشف شد. این سحابی یکی از نزدیک‌ترین و درخشان‌ترین سحابی‌های حلقوی است.این سحابی را (چشم خدا) نیز نامیده اند. چشم خدا حدود 650 سال نوری از زمین فاصله دارد و از جمله سحابی‌های نزدیک زمین به‌شمار می‌رود.
منطقه کوچکی از M17 در سحابی اومگا که حدود 5500 سال نوری از زمین فاصله دارد.
 

فروغ بیداری
برگرفته از
تلسکوپ فضایی هابل
لینک کوتاه

دیدگاه

0 دیدگاه برای “عکس‌هایی از تلسکوپ فضایی هابل – بخش دوم”