چوب زدن زاغ سیاه مردم در کشورهای دیگر: نپال

نویسنده:

۰۲:۴۷:۲۶

شاید خیلی از ما «نپال» را به عنوان کشوری برای ماجراجویی و هیجان بشناسیم. در تبلیغات تورهای مسافرتی دایم در مورد ماجراجویی در کشور نپال، گشتن به دنبال آخرین بازمانده‌های کرگدن تک شاخ، فیل‌سواری، گشت و تماشای حیات‌وحش و پرندگان در جنگل‌های چیتوان، رفتینگ (قایقرانی) در رودخانه وحشی، تماشای مناظر بکر و رویایی، بازدید از جاذبه‌های شهر کاتماندو و قصرها و معبدهای قدیمی، محله تامل، دیدار از شهر زیبای پوخارا و مناظر دریاچه فیوا، پیاده‌روی در مسیر کوه آناپورنا، آبشار دیویس و …  صحبت می‌شود و همه خیال می‌کنیم این کشور مملو از زیبایی است. اما نپال هم همانند دیگر مسایل زندگی، روی دیگری نیز دارد: فقر و زاغه‌نشینی و مناظر ناراحت‌کننده.

ما برعکس همه، چهره دیگر این کشور را برایتان به تصویر کشیده‌ایم تا با زندگی روزانه و عادی مردم آن نیز آشنا شوید.

کشور نِپال در شمال هندوستان قرار دارد و پایتخت آن کاتماندو است. جمعیت نپال حدود ۲۷ میلیون نفر و زبان رسمی آن نپالی است. واحد پول این کشور نیز روپیه نپال است. جاذبه‌های طبیعی این کشور حرف ندارند و شاید دلیل آن قرار گرفتن کشور روی رشته‌کوه‌های هیمالیا باشد. جالب است بدانید هشت قله از ۱۴ قله بلند جهان در نپال قرار دارند و یکی از آن‌ها بلندترین کوه جهان یعنی قله اورست است.

نپال تنها کشور در جهان است که پرچم آن به شکل مستطیل نیست، و از دو مثلث بر روی هم تشکیل شده‌است.
نپال یکی از کم‌توسعه‌یافته‌ترین کشورهای جهان است و بیشتر نیروی کار آن به کشاورزی معیشتی اشتغال دارد. کشت‌های عمده، برنج و لوبیا و ذرت است. از زمان پایان جنگ داخلی در نپال در سال ۲۰۰۶ میلادی، زندگی مردم عادی این کشور سخت‌تر شده‌است و بسیاری از آنها به امکانات اولیه‌ای مثل برق و آب هم دسترسی ندارند.
یک موضوع عجیب که در نپال رواج دارد این است که کودکان دختر تا سن 16 سالگی به عنوان خدا و الهه زندگی پرستش می‌شوند که به آنها در نپال کماری به معنای ویرجین یا باکره گفته می‌شود و نمادی از تقدس و پاکی محسوب می‌شوند اما زمانی که به سن بلوغ برسند دیگر نه تقدس دارد و نه پاک محسوب می‌شود.

در ادامه تصاویر این کشور را تماشا کنید که از خبرگزاری‌های مختلف جمع‌آوری شده‌اند.

دختربچه‌ای که در محله و میان خانه‌های قدیمی در شهر Bhaktapur در حال بازی بدمینتون است – 2 ژانویه 2015
یکی از کارگران کارخانه آجرپزی در حال سرکشی به آجرهای در حال پخت است. در نپال، کارگرها به صورت فصلی (در زمستان) به کارخانه‌های آجرسازی هجوم می‌برند.
فرقه Tharu در نپال در طول جشنواره Maghi که همان جشن سال نوی آنها به‌شمار می‌رود، زیرورآلات ویژه‌ای را می‌پوشند. این بخشی از فرهنگ و رسم آنها است.
 
در ادامه نیز تصاویری از کارگران کارخانه آجرسازی در Lalitpur، فضای امنیتی در شهرهای مختلف نپال در ادامه اعتراض‌ها و جنگ‌های داخلی، فقر مردم، جشنواره‌ها و سرگرمی‌های مردم، رقص و پایکوبی آنها و دست‌فروش‌ها  را ببینید که چهره دیگری از کشور نپال را نمایش می‌دهند.

















 
برگرفته از
نپال
لینک کوتاه

دیدگاه