سفر فضایی هنوز هم گران است، بیشتر در انحصار میلیاردرها یا میمونهای بسیار آموزشدیده قرار دارد. اغلب مردم نه بودجه سفینه دارند، نه حوصله بستنی خشکشده فضانوردی. خوشبختانه زمین خودمان گوشههایی از شگفتیهای کیهانی را پنهان کرده که انگار از کهکشانی دوردست آمدهاند. این مناظر قوانین منطق را به چالش میکشند، از پالت سبز و قهوهای خستهکننده جنگلهای معمولی فاصله میگیرند.
کولهبارتان را ببندید، گذرنامه راه شیری را در خانه بگذارید. این پارکهای ملی با گلهای جوشان، جنگلهای سنگی دندانهدار، تپههای نارنجیرنگ میتوانند هر مریخنوردی را فریب دهند. بازدید از این مناطق شما را به شگفتیهای بیگانه نزدیک میکند، بدون خطر تهاجم ناخواسته سیارهای. در عین حال ثابت میکند سیاره ما عجیبترین سنگ منظومه شمسی است.
۱۷. پارک ملی تیده، اسپانیا
Teide National Park در اسپانیا، خانه بلندترین قله اروپای غربی است. زمانی که در آبهای گرم، شفاف شنا میکنید، این قله بر فراز شانههایتان قد میکشد. مسیر پیچدرپیچ صعود، شما را به سرزمین سنگهای سرخ زنگزده، جریانهای گدازه پیچخورده میبرد.
سکوت در کالدرای «لاس کانیاداس» سنگین است. سازههای سنگی عجیب مانند «روکس د گارسیا» همچون دندانهای هیولایی از زمین بیرون زدهاند. نبود درختان، هر چشمانداز را تنها، ماقبلتاریخی جلوه میدهد. سایهها روی بقایای آتشفشانی کش میآیند، گویی ارواح نظارهگرند.
۱۶. پارک ملی برومو تنجر سِمِرو، اندونزی
در جاوه شرقی، Bromo Tengger Semeru National Park حوضهای وسیع، خاکآلود را در دل خود جای داده است. کوه برومو پیوسته دود سفید گوگردی را از دهانهاش بیرون میفرستد. زمین با لایههای خاکستر خاکستری پوشیده شده، صداها را میبلعد.
مسافران مصمم از کالدرای عظیم عبور میکنند تا به لبه دهانه فعال برسند. اسبهای محلی، کوهنوردان خسته را حمل میکنند. این پارک نشان میدهد لولهکشی داخلی سیاره ما چندان منظم نیست، انسانها در برابر آن کوچکاند.
۱۵. پارک ملی دره جیوژایگو، چین
دره Jiuzhaigou Valley National Park در چین دریاچههایی با رنگهای فیروزهای، زمردی دارد که به نظر غیرممکن میرسند. مواد معدنی، جلبکها چنین طیفی را خلق کردهاند. رسوبات کربنات کلسیم سدهای طبیعی، آبشارهای پلکانی ساختهاند.
آب آنقدر شفاف است که عمق به معمایی بصری تبدیل میشود. در کف حوضچهها، درختان باستانی حفظ شدهاند. دریاچه پنجگل بسته به زاویه خورشید تغییر رنگ میدهد. کوههای عظیم این فضای جادویی را در آغوش گرفتهاند.
۱۴. پارک ملی مونگو، استرالیا
در Mungo National Park بستر دریاچهای باستانی در نیو ساوت ولز نمایان است. دیوارهای موسوم به «Walls of China» از هزاران سال فرسایش بادی شکل گرفتهاند. این گورستان دریای خشکشده، موزاییکی از گل ترکخورده را نشان میدهد.
بقایای انسانهای باستانی، مونگو من، مونگو لیدی در زیر رسوبات مدفوناند. هر وزش باد، چشمانداز را تغییر میدهد، فسیلهای جانوران عظیمالجثه منقرضشده را آشکار میکند.
۱۳. پارک ملی آویویتاک، کانادا
Auyuittuq National Park در جزیره بافین، نامی به معنای «سرزمینی که هرگز ذوب نمیشود» دارد. قله گرانیتی «مونت تور» با بلندترین دیواره عمودی جهان، ۱۲۵۰ متر سقوط عمودی، در اینجا قرار گرفته است.
کوهنوردان از میان تختهسنگها، رودخانههای یخی عبور میکنند. تابستان ۲۴ ساعت روشنایی دارد، گرما بسیار اندک است. طبیعت اینجا خشن، برنده است.
۱۲. پارک ملی تاسیلی ناجر، الجزایر
فلات Tassili n’Ajjer National Park در الجزایر شبیه شهری سنگی است. فرسایش ماسهسنگها را به طاقها، ستونهای باریک تبدیل کرده است. این هزارتوی نارنجی در دل صحرای بزرگ آفریقا میدرخشد.
هزاران نقاشی باستانی بر دیوارهها نقش بستهاند. زمانی صحرای سبز، پر از اسبآبیهای شناگر بود. امروز تنها گردوغبار، خاطره عصر مرطوب باقی مانده است.
۱۱. پارک ملی هالِآکالا، آمریکا
در جزیره مائویی، Haleakala National Park چهرهای متفاوت از هاوایی را نشان میدهد. این آتشفشان سپری بیش از ۱۰ هزار فوت ارتفاع دارد. درون حوضه، بیابان خاکستر با تپههای رنگی منظرهای فرازمینی خلق میکند.
ابرهای ضخیم گاه دهانه را به دریایی سفید تبدیل میکنند. راه رفتن روی سنگهای آتشفشانی، حس قدم زدن در کارگاه متروکه قمری را تداعی میکند.
۱۰. پارک ملی پورنولولو، استرالیا
Purnululu National Park با گنبدهای نارنجی، سیاه راهراه در استرالیای غربی قرار دارد. سیانوباکتریها نوارهای تیره، آهن اکسیدشده لایههای نارنجی را ساختهاند.
درههای باریک، حوضچههای پنهان میان این کندوهای سنگی قرار دارند. قدم زدن میان آنها شبیه گردش در کلونی خانههای بیگانه است.
۹. پارک ملی کاپادوکیه، ترکیه
Cappadocia National Park در ترکیه با دودکشهای پریان، شهرهای زیرزمینی چندطبقه شناخته میشود. فورانهای آتشفشانی، باد چنین چشماندازی را خلق کردهاند.
هر صبح صدها بالن هوای گرم بر فراز افق شناور میشوند. صخرهها گاه شبیه شتر، گاه قارچهای عظیماند. اینجا زندگی در حفره دیوار معنای واقعی دارد.
۸. پارک ملی ماکگادیکگادی پنز، بوتسوانا
در قلب Makgadikgadi Pans National Park سفیدی نمک جای ساوانای آفریقایی را گرفته است. در فصل خشک، پوسته سفید خیرهکننده زیر آفتاب میدرخشد.
با آمدن باران، حوضچههای کمعمق شکل میگیرند، هزاران فلامینگو صورتی فرود میآیند. این خلأ نمکی احترام کامل میطلبد.
۷. پارک ملی غارهای پروآسو، برزیل
Cavernas do Peruaçu National Park با غارهای آهکی عظیم در برزیل واقع است. غار ژانلائو دارای نورگیر طبیعی غولآسا، استالاکتیتهای رکوردشکن است.
رودخانه پروآسو طی میلیونها سال این تونلها را تراشیده است. نقاشیهای سنگی باستانی روی دیوارها دیده میشوند.
۶. پارک ملی تیمانفایا، اسپانیا
Timanfaya National Park در لانزاروته چشماندازی سوخته، پوشیده از خاکستر سیاه دارد. خاک همچنان آنقدر داغ است که شاخههای خشک در حفرهها شعلهور میشوند.
اتوبوسهای ویژه گردشگران را میان دهانههای پیچخورده میبرند. حتی غذاها با گرمای طبیعی زمین گریل میشوند.
۵. پارک ملی تونگاریرو، نیوزیلند
Tongariro National Park در جزیره شمالی نیوزیلند سه آتشفشان فعال دارد. دریاچههای زمردی درخشان، دهانههای سرخ جلوهای فانتزی، تاریک میآفرینند.
مسیر آلپاین مشهور، کوهنوردان را از میان اسکوریاهای ترد عبور میدهد. آبوهوا به سرعت تغییر میکند.
۴. پارک ملی تسینگی د بماراها، ماداگاسکار
Tsingy de Bemaraha National Park جنگلی از ستونهای آهکی تیز همچون تیغ دارد. پلهای معلق بر فراز شکافها آویزاناند.
لمورها با چابکی میان قلهها میپرند. این سرزمین خاکستری، سفید شبیه سیارهای از تیغ است.
۳. پارک ملی برایس کنیون، آمریکا
Bryce Canyon National Park در یوتا آمفیتئاتری از هودوهای سرخرنگ دارد. این ستونها همچون جمعیتی سنگشدهاند.
برف زمستانی کنتراست خیرهکنندهای ایجاد میکند. مسیر ناواهو لوپ شما را به قلب هزارتوی سنگی میبرد.
۲. پارک ملی نامیب-ناوکلُفت، نامیبیا
Namib-Naukluft National Park با تپههای نارنجی عظیم، اقیانوس اطلس آبی هممرز است. در دِدولی، درختان خشکشده قرنها پابرجا ماندهاند.
بادها دائماً تاج تپهها را تغییر میدهند. سوسکها از مه صبحگاهی تغذیه میکنند، انسانها زیر گرما ذوب میشوند.
۱. پارک ملی واتنایوکول، ایسلند
Vatnajökull National Park در ایسلند با یخچالهای عظیم، آتشفشانهای فعال شناخته میشود. ستونهای بازالتی سیاه همچون ارگ لولهایاند.
غارهای یخی آبی شفاف جهانی پنهان را آشکار میکنند. سواحل سیاه با تکههای یخ درخشان تضاد بصری خارقالعادهای میسازند. این پارکهای ملی با حس یک سیاره دیگر تجربهای بینظیر برای ماجراجویاناند.
جمعبندی: چرا این پارکهای ملی شبیه سیارهای دیگرند؟
از بیابانهای نمکی، آتشفشانهای فعال، یخچالهای طبیعی تا جنگلهای سنگی، این ۱۷ مقصد نشان میدهند زمین خودمان بهترین آزمایشگاه شگفتیهای کیهانی است.
اگر عاشق ماجراجویی هستید، این مقاله را با دوستان طبیعتگردتان به اشتراک بگذارید، تجربه خود را در بخش نظرات بنویسید.
