ناسا روز ۳۱ شهریور برنامه خود برای بازگشت فضانوردان به ماه تا سال ۲۰۲۴ را اعلام کرد. هزینه تقریبی اجرای این طرح حدود ۲۸ میلیارد دلار اعلام شده است که ۱۶ میلیارد دلار از این رقم برای ساخت ماه‌نورد هزینه خواهد شد.
آب تنها در قطب‌ها نیست. ماه بیشتر از چیزی که تصور می‌شد آب دارد و این آب دقیقاً زیر سطح آن قرار دارد. مطالعه جدیدی نشان می‌دهد که آب فراتر از قطب‌ها که تا به امروز می‌دانستیم آب دارند، پراکنده شده…
سطح سیاره سرخ در این عکس که توسط شناسایی کننده مداری مریخ گرفته شده است، بسیار شبیه به پوست پولک‌دار اژدها است.
اخیراً دانشمندان ناسا یک دستگاه جدید ارائه کرده‌اند که لپ‌تاپ شیمی نام دارد. این دستگاه قرار است به محققان ناسا کمک کند تا زندگی روی سیاره‌های دیگر را کشف کنند.
مدتی است که ناسا سعی دارد تکنولوژی‌هایی را که برای فضا توسعه داده، در زمین هم مورد استفاده قرار گیرند. لذا طی چند سال گذشته لایسنس هزاران پتنت (از خانه‌های بادی تا روباتهای انسان نما) را به شرکتهای گوناگون فروخته است.
با توجه به علاقه روز افزون شرکتهای گوناگون به ساخت روباتهای پرنده بدون سرنشین، اکنون برخی کمپانی ها به فکر افتاده‌اند سیستم مدیریت ترافیکی هم برای پهپادها راه اندازی کنند تا از سلامت پرواز محصولات‌شان اطمینان یابند. البته تصور اینکه روزی فضای بالای سرمان در تصرف کوادکوپترها باشد، به توهم می‌ماند.
سرنشینان ایستگاه فضایی بین‌المللی، صبح سختی را پشت سر گذاردندند. قطعه‌ای از یک ماهواره قدیمی روسی مستقیما به سمت آنها می‌آمد. اما تیم زمان کافی برای جابجایی و کنار رفتن نداشتند. در حالی که یک ۱.۵ ساعت زمان داشتند، خدمه تصمیم گرفتند بخشهای در معرض خطر را بپوشانند و خودشان را در سفینه سایوز حبس کند.
به لطف راه‌اندازی «رصدخانه دینامیک خورشیدی» ناسا، بشریت می‌تواند به صورت تمام وقت، ۲۴ ساعت شبانه روز و ۷ روز هفته به تماشای ستاره دوست داشتنی مادر بپردازد. این رصدخانه که در سال ۲۰۱۰ به فضا پرتاب شده، ماموریت دارد به طور دائمی خورشید را زیر نظر داشته باشد.
در تعریف سیاه‌چاله باید گفت چیزهایی هستند که با روشها و متدهای معمول قابل دیدن و تشخیص نیستند و معمولا با لایه ضخیمی از گاز و گردو غبار پوشانده شده آند. اما به نظر می‌رسد که تعداد زیادی سیاه‌چاله هم وجود دارد که به هیچ روش غیرمعمولی هم قابل دیدن نیستند.
اگر شما هم به نجوم و کیهان نوردی علاقه داشته باشید و عکسهای معمول ارسالی ماهواره‌ها از مریخ را مرتبا دنبال کنید، شاید به این نتیجه برسید که نزدیکترین سیاره به کره خاکی ما تنها یک بیابان شنی لم‌یزرع است. اما عکسی بسیار نزدیک از ناحیه Aureum Chaos ثابت می‌کند که مریخی‌ها تنها شن و ماسه ندارند.