700
این گروه ۳۰ نفره از ۱۵ کشور خارجی، سعی داشتند بین منطقهی مرزی بین دو کرهی شمالی و جنوبی پیاده روی کنند، ولی با مخالفت مقامات دو کره این گروه فقط اجازه پیدا کردند با اتوبوس از مرز عبور کرده و وارد کرهی جنوبی شوند.
«گلوریا استاینم» ۸۱ ساله، نویسنده و فعال آمریکایی حقوق زنان، سرپرستی این گروه را برعهده دارد. همچنین دو برندهی پیشین جایزهی صلح نوبل «لیما گبوی» از لیبریا و «مارید مگوایر» از ایرلند شمالی نیز از اعضای این گروه هستند.
خانم استاینم این راهپیمایی را نخستین قدم به سوی صلح دانست و گفت که هدف از این اقدام کمک به برقراری تماس انسانی و برجسته کردن رنجی بوده است که جدایی دو کره بر انسان ها تحمیل می کند.
پس از عبور از مرز دو کره و ملاقات مقامات فرماندهی سازمان ملل متحد با این گروه، آنها اجازه پیدا کردند تا به پیاده روی خود در داخل خاک کرهی جنوبی ادامه دهند.
«کریستین آن»، فعال صلح و یکی از هماهنگ کنندگان گروه گفت که آنها در ابتدا قصد داشتند راهپیمایی نمادین خود را از روستای «پانمونجام»، محلی که قرارداد صلح موقت امضاء شده بود شروع کنند.
با وجود مخالفت مقامات، وی عبور این گروه از دو مرز را یک موفقیت و یک رویداد تاریخی خواند.
به گفتهی وی آنها موفق شدند در طول مدت اقامت خود در پیونگ یانگ، پایتخت کرهی شمالی با برخی از زنان این کشور دیدار کنند. آنها قصد دارند با همتایان خود در کرهی جنوبی نیز دیدار کنند.
کریستین آن گفت که گروه صلح با رفتن به دو کره خواستار پایان دادن به دشمنی دو کشور و الحاق مجدد این خانواده هستند.
شبه جزیرهی کره پس از جنگ جهانی دوم توسط آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی به دو قسمت تقسیم شد و پس از جنگ بین دو کره در سال ۱۹۵۳، طی پیمان آتش بس مرز جدیدی کشیده شد که تا کنون پابرجاست.
مقامات هر دو طرف دلیل مخالفت پیادهروی گروه فعالان صلح را عدم تضمین ایمنی آنها در مسیر راهپیمایی ذکر کردند.
