هر سال با رسیدن ماه فوریه، جهان پر میشود از گل رز، شکلات، کارتهای عاشقانه، و این تصور که عشق پرشور همهجا جریان دارد. اما پژوهشهای تازه نشان میدهد آن نوع عشق سرگیجهآور که نمیتوان از فکر کردن به طرف مقابل دست کشید، بسیار کمتر از چیزی است که فرهنگ عامه القا میکند.
بهطور میانگین، بزرگسالان مجرد در ایالات متحده گزارش دادهاند که در طول کل زندگی خود فقط حدود دو بار عشق پرشور را تجربه کردهاند. این یافته نشان میدهد تجربهای که بسیاری آن را همیشگی تصور میکنند – یعنی عاشق شدن – در واقع میتواند یک نقطه عطف احساسی نادر باشد.
شمارش عاشق شدن در طول یک عمر
در یک نمونه ملی شامل ۱۰,۰۳۶ فرد مجرد بین ۱۸ تا ۹۹ سال، تجربههای گزارششده بهطور فشرده حول همان عدد «دو بار» متمرکز بود.
دکتر آماندا گسلمن از مؤسسه کینزی با بررسی این دادههای طول عمر نشان داد که عشق رمانتیک شدید برای اغلب افراد بهندرت تکرار میشود.
- ۱۴٪ اعلام کردند هرگز چنین عشقی را تجربه نکردهاند.
- تنها اقلیتی کوچک از چهار بار یا بیشتر در طول دهههای زندگی بزرگسالی صحبت کردند.
از آنجا که شرکتکنندگان درباره روابط گذشته خود گزارش داده بودند، نتایج نشان میدهد تجربه عشق پرشور چگونه بهمرور زمان انباشته میشود. این دادهها همچنین پرسشهای عمیقتری ایجاد میکند: چه کسانی بیشتر عاشق میشوند؟ این تجربه معمولاً در چه زمانی رخ میدهد؟
جایگاه اغلب داستانهای عاشقانه
پاسخ اغلب افراد در میانه طیف قرار داشت:
- حدود ۲۸٪ گفتند یکبار عاشق شدهاند.
- ۳۰٪ تجربه دو بار را گزارش کردند.
- ۱۷٪ گفتند سه بار این احساس را داشتهاند.
این الگو نشان میدهد اکثریت افراد بسیار پایینتر از چرخه بیپایان عاشق شدن که در فیلمها نمایش داده میشود قرار میگیرند.
تجربههای بیش از سه بار بسیار کمتر بود، تنها تعداد اندکی گزارشهای بسیار بالا ثبت شد. این تمرکز آماری نشان میدهد بسیاری از افراد بدون تکرار مداوم «هیجان اولیه» پیوندهای عاطفی پایدار شکل میدهند.
چه کسانی بیشتر عاشق میشوند؟
در میان گرایشهای جنسی مختلف، تعداد دفعات گزارششده تقریباً مشابه بود؛ چه در میان دگرجنسگرایان، چه همجنسگرایان، چه دوجنسگرایان.
مردان اندکی بیش از زنان دفعات عاشق شدن را گزارش کردند. این تفاوت عمدتاً میان مردان دگرجنسگرا در مقایسه با زنان دگرجنسگرا دیده شد.
در میان شرکتکنندگان همجنسگرا، لزبین، دوجنسگرا، اختلاف جنسیتی چندان معنادار نبود. حتی جایی که تفاوت آماری دیده میشد، فاصله آنقدر اندک بود که نتوان ادعاهای کلی درباره اینکه «چه کسی بیشتر عاشق میشود» مطرح کرد.
آیا عاشق شدن در سنین بالاتر هم رخ میدهد؟
با افزایش سن، تعداد کل تجربههای عشق پرشور اندکی افزایش مییافت. بزرگسالان مسن نیز از تجربههای جدید خبر میدادند، موضوعی که نشان میدهد این احساس محدود به شور جوانی نیست.
بخش زیادی از این افزایش احتمالاً به گذر زمان مربوط است. هرچه بیشتر زندگی کنید، فرصتهای بیشتری برای دیدار با فردی که چنین جرقهای ایجاد کند خواهید داشت.
با این حال این افزایش چشمگیر نبود. بسیاری از بزرگسالان در طول دههها فقط تعداد محدودی از این لحظات عاشقانه شدید را تجربه میکنند.
عشق فقط یک احساس واحد نیست
روانشناسان معمولاً عشق رمانتیک را ترکیبی از سه مؤلفه میدانند:
- اشتیاق (Passion)
- صمیمیت (Intimacy)
- تعهد (Commitment)
در مراحل اولیه رابطه، اشتیاق نقش غالب دارد. مطالعه جدید مشخصاً بررسی کرد افراد چند بار این فاز احساسی شدید را تجربه میکنند، نه اینکه فقط یکبار عاشق شده باشند.
اشتیاق اولیه قدرتمند احساس میشود، زیرا تازگی رابطه توجه را روی یک نفر متمرکز میکند، همزمان مدارهای پاداش مغز با ترشح دوپامین فعال میشوند، انگیزه، شدت هیجانی افزایش مییابد.
با گذشت زمان، آشنایی بیشتر معمولاً از فوریت این احساس میکاهد. بسیاری از زوجها وارد مرحله «عشق رفاقتی» میشوند؛ مرحلهای مبتنی بر نزدیکی عاطفی، مراقبت بلندمدت، نه صرفاً هیجان اولیه.
به همین دلیل روابط طولانی میتوانند دههها دوام بیاورند، بدون آنکه بارها موجهای شدید اشتیاق اولیه را تجربه کنند.
چرا تمرکز پژوهش بر افراد مجرد بود؟
تمرکز بر بزرگسالان مجرد به پژوهشگران اجازه داد تجربههای عاشقانه گذشته را بدون تأثیر رابطه فعلی بررسی کنند.
این دادهها از دو نظرسنجی ملی «Singles in America» استخراج شد که دامنه سنی گستردهای از اوایل بزرگسالی تا سالمندی را پوشش میداد.
با این حال، این رویکرد افراد در روابط فعلی را حذف میکند. بنابراین یافتهها نشان نمیدهد عشق پرشور در ازدواجهای طولانی یا روابط متعهدانه چند بار رخ میدهد.
«مردم همیشه درباره عاشق شدن صحبت میکنند، اما این نخستین مطالعهای است که میپرسد این اتفاق در طول عمر چند بار رخ میدهد.»
وجود دادههای پایه ملی میتواند به افراد کمک کند عشق شدید را در چشمانداز واقعبینانهتری ببینند، همچنین پیوندهای آرامتر را کمارزش تلقی نکنند.
پرسشهای بعدی درباره عاشق شدن
نحوه تعریف، بهیادآوری عشق میتواند نتایج هر نظرسنجی طول عمر را تحت تأثیر قرار دهد، بهویژه وقتی از افراد خواسته میشود مفهومی پیچیده مانند «عشق پرشور» را برچسب بزنند.
برخی ممکن است دلبستگیهای کوتاه را هم حساب کنند، برخی دیگر فقط روابط عمیق، همهجانبه را در نظر بگیرند.
از آنجا که این نظرسنجی فقط یک مقطع زمانی را ثبت کرده، پژوهشگران برای درک انباشت تجربههای عاشق شدن به مطالعات طولی نیاز دارند.
گسترش نمونهها به افراد در روابط، همچنین تنوع بیشتر هویتی، جنسیتی، به پژوهشگران کمک میکند الگوها را در جمعیتهای متنوعتر بررسی کنند.
با وجود این محدودیتها، جمعبندی مطالعه روشن است: وقتی عشق پرشور بهعنوان رویدادی قابلاندازهگیری شمرده شد، بسیار کمیابتر از تصور رایج بود.
این مطالعه در نشریه Interpersona: An International Journal on Personal Relationships منتشر شده است.
جمعبندی: ریاضیات واقعی عاشق شدن چه میگوید؟
دادهها نشان میدهد عاشق شدن به معنای تجربه اشتیاق شدید، برای اغلب افراد فقط چند بار در زندگی رخ میدهد. این یافته میتواند نگاه ما را به روابط پایدار، عشق آرامتر، تعهد بلندمدت واقعبینانهتر کند.
نظر شما چیست؟ چند بار عاشق شدهاید؟ تجربه خود را در بخش دیدگاهها بنویسید، این مقاله را برای دوستانتان هم ارسال کنید.
