چرا ونسان ون‌گوگ بسیاری از آثارش را امضا نکرد؟

ون‌گوگ تنها ۱۳۳ اثر از ۸۴۰ تابلوی شناخته‌شده خود را امضا کرد و پژوهشی تازه ارتباط این تصمیم با وضعیت روحی و اعتمادبه‌نفس او را بررسی کرده است.

• از ۸۴۰ تابلوی شناخته‌شده ون‌گوگ، تنها ۱۳۳ اثر امضا شده‌اند.
• دوره‌های پاریس و آرل با افزایش استفاده از امضا همراه بودند، در حالی که در دوره‌های وخامت وضعیت روحی، تعداد امضاها کاهش یافت.
• امضای ون‌گوگ همیشه صرفاً نشانه هویت نبود و گاهی به بخشی از ترکیب هنری تابلو تبدیل می‌شد.

ونسان ون‌گوگ، نقاش هلندی، در طول حدود ۱۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود تنها ۱۳۳ اثر از میان ۸۴۰ تابلوی شناخته‌شده‌اش را امضا کرد. یک پژوهش جدید از موزه ون‌گوگ در آمستردام نشان می‌دهد که تصمیم او برای استفاده از امضا ممکن است با دوره‌های مختلف زندگی و وضعیت روحی‌اش ارتباط داشته باشد.

ون‌گوگ آثار خود را معمولاً تنها با نام «Vincent» امضا می‌کرد. با این حال، تنها حدود ۱۵ درصد از تابلوهای شناخته‌شده او دارای امضا هستند.

اولین امضای ون گوگ در سال ۱۸۸۴

ون‌گوگ با وجود اینکه چند سالی بود به هنر مشغول بود، نخستین بار در سال ۱۸۸۴ نام خود را روی یک تابلو نوشت. او در آن زمان همچنان در حال پیشرفت هنری خود بود و بخشی از آثارش را صرفاً «مطالعات» می‌دانست.

این هنرمند در نامه‌هایی که برای برادرش تئو می‌فرستاد، درباره آثار خود نیز صحبت می‌کرد. او در نامه‌ای در سال ۱۸۸۳ نوشته بود که خود را با سایر اعضای خانواده متفاوت می‌بیند و با نگاه سنتی به خانواده احساس همذات‌پنداری نمی‌کند.

افزایش امضاها در دوره پاریس

ون‌گوگ در سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۵ که در هلند زندگی می‌کرد، آثارش را بسیار به‌ندرت امضا می‌کرد. اما در فاصله سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۸، زمانی که در پاریس بود، استفاده از امضا در آثارش افزایش یافت.

به گفته جولیا انگلمایر، پژوهشگر این مطالعه، این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده ارتباط میان وضعیت روحی ون‌گوگ و استفاده او از امضا باشد.

در نامه‌های ون‌گوگ در دوره‌های پاریس و آرل، نشانه‌هایی از رضایت و شادی بیشتر دیده می‌شود. او در همین دوره قصد داشت آثارش را به نمایش بگذارد و آنها را به فروش برساند.

با بدتر شدن وضعیت روحی، امضاها کمتر شدند

ون‌گوگ پس از ترک پاریس به آرل در جنوب فرانسه رفت. او در این شهر تلاش کرد یک جامعه هنری را با حضور پل گوگن شکل دهد.

این دوره برای ون‌گوگ بسیار پربار بود. با این حال، این پروژه موفق نشد و هنرمند دچار افسردگی شد. او پس از آن به سن-رمی-دو-پرووانس رفت و یک سال را در بیمارستان روان‌پزشکی سپری کرد.

انگلمایر معتقد است در این دوره وضعیت روحی ون‌گوگ وخیم‌تر شد و این مسئله بر اعتمادبه‌نفس او تأثیر گذاشت.

ون‌گوگ در سن-رمی ۱۵۱ اثر خلق کرد، اما تقریباً هیچ‌کدام را امضا نکرد. تابلوی مشهور «شب پرستاره» نیز یکی از آثار بدون امضایی است که او در همین دوره خلق کرد.

ون‌گوگ در سال ۱۸۹۰ به اوور-سور-اواز در نزدیکی پاریس رفت. او در این شهر حدود ۷۰ روز به‌شدت کار کرد، اما در این مدت تنها دو اثر خود را امضا کرد.

بر اساس این پژوهش، وضعیت روحی ون‌گوگ و کمبود اعتمادبه‌نفس او بار دیگر می‌تواند در بی‌میلی‌اش به استفاده از امضا نقش داشته باشد.

ون‌گوگ برخی آثارش را فقط زمانی امضا می‌کرد که به آنها افتخار می‌کرد

ون‌گوگ هنگام هدیه دادن برخی تابلوهایش یا مبادله آثار با دیگر نقاشان، از امضا استفاده می‌کرد.

انگلمایر می‌گوید ممکن است ون‌گوگ به‌ویژه آثاری را امضا کرده باشد که از نمایش آنها احساس غرور می‌کرد.

امضاهای او در رنگ‌ها و نقاط مختلف تابلوها دیده می‌شوند، اما قرمز رایج‌ترین رنگی بود که برای امضا استفاده می‌کرد.

وقتی امضای ون گوگ به بخشی از نقاشی تبدیل می‌شد

ون‌گوگ در برخی آثارش از امضا فقط برای مشخص کردن هویت هنرمند استفاده نمی‌کرد. امضا گاهی به بخشی از ترکیب‌بندی و عناصر هنری تابلو تبدیل می‌شد.

«سیب‌زمینی‌خورها»

در تابلوی «سیب‌زمینی‌خورها» که در سال ۱۸۸۵ خلق شد، امضا پشت یک صندلی قرار گرفته است. به همین دلیل امضا امروزه تقریباً قابل تشخیص نیست.

«منظره دریایی نزدیک لس سنت ماری-دو-لا-مر»

در تابلوی «منظره دریایی نزدیک Les Saintes-Maries-de-la-Mer» که در سال ۱۸۸۸ خلق شد، امضای «Vincent» با رنگ قرمز در گوشه پایین سمت چپ نقاشی دیده می‌شود.

ون‌گوگ در نامه‌ای به برادرش تئو توضیح داده بود که امضای قرمز را به این دلیل اضافه کرده است که می‌خواسته در کنار رنگ سبز موجود در نقاشی، از رنگ قرمز نیز استفاده کند.

آثار بدون امضای ون گوگ، تشخیص اصالت را دشوار می‌کنند

اینکه ون‌گوگ بخش بزرگی از آثار خود را امضا نکرده است، امروزه کار کارشناسان هنری را برای تعیین اصالت برخی آثار دشوار می‌کند.

موزه ون‌گوگ گاهی با آثاری ناشناخته روبه‌رو می‌شود که ادعا می‌شود متعلق به این هنرمند هستند. کارشناسان موزه بررسی می‌کنند که آیا این آثار واقعاً توسط ون‌گوگ خلق شده‌اند یا خیر.

تئو میدندورپ، پژوهشگر ارشد موزه، می‌گوید از آنجا که مشخص است ون‌گوگ آثار خود را بسیار کم امضا می‌کرد، وجود امضا روی یک تابلو می‌تواند باعث شود اصالت آن اثر با دقت بیشتری مورد بررسی قرار گیرد.

آیا ون‌گوگ آثار بدون امضا را به نمایش می‌گذاشت؟

به گفته انگلمایر، ون‌گوگ گاهی تابلوهایی را که امضا نکرده بود نیز به نمایش می‌گذاشت.

این پژوهش همچنین این احتمال را مطرح می‌کند که ون‌گوگ ممکن است برخی از آثاری را که امروزه شاهکارهای هنری محسوب می‌شوند، در زمان حیات خود به اندازه کافی دوست نداشته یا آنها را چندان ارزشمند نمی‌دانسته باشد.

سؤالات متداول

ون‌گوگ چند تابلو را امضا کرد؟

از میان ۸۴۰ تابلوی شناخته‌شده ون‌گوگ، تنها ۱۳۳ اثر دارای امضا هستند؛ یعنی حدود ۱۵ درصد آثار.

ون‌گوگ معمولاً چگونه آثارش را امضا می‌کرد؟

او بیشتر آثارش را تنها با نام «Vincent» امضا می‌کرد.

چرا ون‌گوگ بسیاری از آثارش را امضا نکرد؟

پژوهش جدید نشان می‌دهد وضعیت روحی و اعتمادبه‌نفس ون‌گوگ ممکن است بر تصمیم او برای امضای آثار تأثیر گذاشته باشد.

آیا «شب پرستاره» امضا دارد؟

خیر. «شب پرستاره» یکی از آثار بدون امضای ون‌گوگ است که در دوره اقامت او در سن-رمی خلق شد.

آیا وجود امضا اصالت یک اثر ون‌گوگ را ثابت می‌کند؟

خیر. از آنجا که ون‌گوگ آثار خود را بسیار کم امضا می‌کرد، وجود امضا می‌تواند باعث بررسی دقیق‌تر اصالت یک اثر شود.

جمع‌بندی

امضای ون گوگ تنها یک نشانه ساده برای شناسایی آثار این نقاش مشهور نبود. پژوهش موزه ون‌گوگ نشان می‌دهد که استفاده او از امضا در دوره‌های مختلف زندگی تغییر کرده و ممکن است با وضعیت روحی، اعتمادبه‌نفس و نگاه او به ارزش آثارش ارتباط داشته باشد.

همین تعداد کم امضاها امروز نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. کارشناسان هنگام بررسی آثار منتسب به ون‌گوگ باید مجموعه‌ای از شواهد را بررسی کنند، زیرا نبودن امضا لزوماً به معنای جعلی بودن اثر نیست.

اگر به زندگی و آثار هنرمندان مشهور علاقه‌مندید، مقالات هنری و فرهنگی دیگر مجله را دنبال کنید.