خفاش‌ها چگونه از گران‌ترین آجیل‌های جهان محافظت می‌کنند؟

چرا کنترل آفات در مزارع ماکادمیا اهمیت دارد؟

پرورش آجیل ماکادمیا هزینه بالایی دارد و کشاورزان ممکن است بخشی از محصول خود را به دلیل آسیب حشرات به مغز آجیل از دست بدهند.

به همین دلیل کنترل آفات نه‌تنها برای مزارع اهمیت دارد بلکه بر کیفیت و قیمت غذایی که در نهایت به فروشگاه‌ها می‌رسد نیز تأثیر می‌گذارد.

بیشتر مزارع برای محافظت از محصولات خود تا حدی به آفت‌کش‌ها وابسته هستند. با این حال پرندگان و خفاش‌ها نیز حشرات را می‌خورند. همین موضوع یک پرسش ساده ایجاد می‌کند: آیا حفظ زیستگاه طبیعی بیشتر در اطراف مزارع می‌تواند به این جانوران اجازه دهد بخشی از وظیفه کنترل آفات را انجام دهند؟

درختان ماکادمیا در آفریقای جنوبی هدف حمله حشراتی مانند سن‌ها و بیدها قرار می‌گیرند. این آفات می‌توانند به مغز خوراکی داخل پوسته آسیب بزنند و کیفیت آجیل‌های برداشت‌شده را کاهش دهند.

بنابراین کنترل طبیعی آفات می‌تواند ارزش عملی قابل توجهی داشته باشد. اگر جانوران وحشی آفات محصولات کشاورزی را بخورند، ممکن است به کشاورزان کمک کنند غذای باکیفیت بیشتری تولید کنند و بخشی از فشار برای استفاده از روش‌های شیمیایی کاهش یابد.

پژوهشگران می‌خواستند بدانند پرندگان و خفاش‌ها در باغ‌های فعال ماکادمیا تا چه اندازه اهمیت دارند. آن‌ها همچنین بررسی کردند که آیا پوشش طبیعی اطراف مزارع بر میزان کمکی که این جانوران ارائه می‌دهند تأثیر می‌گذارد یا خیر.

بررسی مزارع ماکادمیا با چشم‌اندازهای متفاوت

گروه پژوهشی روی ۱۰ مزرعه ماکادمیا در استان لیمپوپو آفریقای جنوبی کار کرد. ارتفاع این مزارع از سطح دریا بین حدود ۲۳۹۵ تا ۴۳۶۴ فوت، معادل ۷۳۰ تا ۱۳۳۰ متر بود.

پژوهشگران در اطراف هر مزرعه میزان زیستگاه طبیعی را در شعاع حدود ۰٫۶۲ مایل، معادل یک کیلومتر، اندازه‌گیری کردند. این پوشش شامل جنگل بومی، بوته‌زار، مناطق درختچه‌ای و علفزار بود.

برخی از مزارع در اطراف خود پوشش طبیعی بسیار بیشتری نسبت به سایر مزارع داشتند. این تفاوت به پژوهشگران اجازه داد مزارعی را که عمدتاً با زمین‌های کشاورزی احاطه شده بودند با مزارعی مقایسه کنند که هنوز مناطق وسیعی از زیستگاه طبیعی در اطرافشان وجود داشت.

آن‌ها همچنین درختان نزدیک پوشش طبیعی را با درختانی مقایسه کردند که حدود ۱۶۴ فوت، معادل ۵۰ متر، در داخل باغ قرار داشتند. این مقایسه مشخص می‌کرد که آیا لبه باغ عملکرد متفاوتی نسبت به مرکز آن دارد یا خیر.

دور نگه داشتن حیات وحش از درختان

پژوهشگران در هر مزرعه هشت درخت را انتخاب کردند که در مجموع به ۸۰ درخت رسید. درختان به‌صورت جفت دسته‌بندی شدند و نیمی از آن‌ها با قفس‌های بزرگ توری پوشانده شدند.

این قفس‌ها مانع دسترسی پرندگان و خفاش‌ها به درختان می‌شدند. موجودات کوچک‌تر از جمله آفات حشره‌ای، گرده‌افشان‌ها و جانوران کوچک حشره‌خوار همچنان می‌توانستند از توری عبور کنند.

درختان بدون پوشش همچنان در دسترس حیات وحش باقی ماندند. پژوهشگران با مقایسه آجیل‌های درختان پوشیده‌شده با درختان آزاد بررسی کردند زمانی که جانوران بزرگ‌تر دیگر نمی‌توانند اطراف درختان ماکادمیا شکار کنند چه تغییری رخ می‌دهد.

از ژانویه تا مه ۲۰۲۱، پژوهشگران هر یک یا دو هفته آجیل‌ها را جمع‌آوری کردند. سپس آن‌ها را شکستند و بررسی کردند که مغزها سالم، آسیب‌دیده یا نارس هستند.

آسیب حشرات بدون حضور پرندگان و خفاش‌ها افزایش یافت

تفاوت کاملاً مشخص بود. در درختانی که پرندگان و خفاش‌ها به آن‌ها دسترسی داشتند، احتمال برآوردشده آسیب ناشی از حشرات حدود ۶٫۲ درصد بود.

در درختان پوشیده‌شده این رقم به حدود ۱۰٫۷ درصد افزایش یافت. این تغییر معادل افزایش نسبی حدود ۷۰ درصدی است.

این تفاوت برای کشاورزان اهمیت دارد زیرا مغزهای آسیب‌دیده می‌توانند کیفیت محصول را کاهش دهند.

این یافته نشان می‌دهد جانوران وحشی که از باغ‌ها بازدید می‌کنند می‌توانند خدمات مفیدی ارائه دهند که ممکن است به‌سادگی نادیده گرفته شود.

با این حال قفس‌ها به‌طور هم‌زمان هم پرندگان و هم خفاش‌ها را دور نگه می‌داشتند. بنابراین این آزمایش نمی‌تواند دقیقاً مشخص کند چه میزان از این بهبود ناشی از پرندگان و چه میزان ناشی از خفاش‌ها بوده است.

خفاش‌ها در مزارع ماکادمیا بیش از همه جلب توجه کردند

پژوهشگران همچنین پرندگان را مشاهده کردند و صدای خفاش‌ها را ثبت کردند تا مشخص شود کدام جانوران ارتباط بیشتری با کاهش خسارت آفات دارند.

آن‌ها ۲۰۲۸ پرنده از ۱۱۱ گونه را ثبت کردند. ۷۱ گونه از این پرندگان حشره‌خوار بودند یا رژیم غذایی ترکیبی داشتند که می‌توانست شامل حشرات باشد.

فعالیت خفاش‌ها از طریق صداهای پژواک‌یابی با فرکانس بالا بررسی شد. خفاش‌ها از این صداها برای حرکت در تاریکی و یافتن طعمه استفاده می‌کنند. پژوهشگران ۱۶ گونه خفاش را شناسایی کردند.

فعالیت بیشتر خفاش‌ها با آسیب کمتر حشرات ارتباط داشت. در مقابل تعداد پرندگان ارتباط روشنی با میزان خسارت مشاهده‌شده در آجیل‌ها نشان نداد.

چرا خفاش‌ها ممکن است برای کنترل آفات مهم باشند؟

اثر مرتبط با خفاش‌ها در مزارعی که زیستگاه طبیعی کمتری در اطراف خود داشتند قوی‌تر بود.

نویسندگان پژوهش مطرح کردند که این چشم‌اندازهای کشاورزی ممکن است حشرات آفت بیشتری برای شکار خفاش‌ها داشته باشند. با این حال این توضیح به‌طور مستقیم در پژوهش آزمایش نشد.

بسیاری از آفات مهم ماکادمیا در شب فعال هستند. این موضوع می‌تواند برای خفاش‌هایی که شب‌ها تغذیه می‌کنند مزیتی ایجاد کند و شکار برخی حشراتی را که به محصول آسیب می‌زنند آسان‌تر سازد.

با این حال این مقایسه محدودیت‌هایی دارد. پرندگان به‌صورت تعداد جانوران منفرد شمارش شدند اما فعالیت خفاش‌ها براساس تماس‌های صوتی ثبت‌شده اندازه‌گیری شد. در نتیجه این دو گروه به یک روش سنجیده نشدند.

بنابراین نتیجه به این معنا نیست که یک خفاش از یک پرنده کار بیشتری انجام می‌دهد. یافته اصلی این است که مزارعی با فعالیت بیشتر خفاش‌ها معمولاً آسیب حشرات کمتری داشتند.

زیستگاه طبیعی چگونه به مزارع ماکادمیا کمک کرد؟

میزان زیستگاه طبیعی اطراف مزارع با تولید ماکادمیا نیز ارتباط داشت.

با افزایش پوشش زیستگاه طبیعی، عملکرد محصول بیشتر شد و در حدود ۶۰ درصد پوشش طبیعی به بالاترین سطح برآوردشده خود رسید.

پس از آن زمانی که میزان زیستگاه طبیعی باز هم بیشتر شد، عملکرد تا حدودی کاهش یافت.

با این حال مزارعی که حدود ۸۰ درصد زیستگاه طبیعی در اطراف خود داشتند همچنان به‌طور متوسط حدود سه برابر بیشتر از مزارعی با حدود ۲۰ درصد زیستگاه طبیعی محصول تولید کردند.

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند مناطق طبیعی ممکن است با حمایت از گرده‌افشان‌ها به افزایش محصول کمک کنند. گرده‌افشان‌ها حشراتی هستند که گرده را بین گل‌ها جابه‌جا می‌کنند و به گیاهان برای تولید آجیل کمک می‌کنند.

در سطوح بسیار بالای زیستگاه طبیعی ممکن است جانورانی مانند میمون‌ها نیز آجیل بیشتری از درختان بردارند.

این توضیحات احتمالی در پژوهش حاضر مستقیماً آزمایش نشدند. بنابراین عدد ۶۰ درصد نباید به‌عنوان یک هدف ایده‌آل و قطعی برای همه مزارع ماکادمیا در نظر گرفته شود.

پرندگان از بخش‌های مختلف باغ به شکل متفاوتی استفاده کردند

زیستگاه طبیعی ترکیب جامعه پرندگان را نیز تغییر داد. در مناطقی که چشم‌انداز اطراف پوشش طبیعی بیشتری داشت تعداد پرندگان بیشتر بود.

پرندگانی که می‌توانستند از حشرات تغذیه کنند به‌ویژه در حاشیه باغ‌ها فراوان‌تر بودند. میانگین تعداد آن‌ها در لبه باغ حدود ۱۰٫۰ بود در حالی که این رقم در مرکز باغ به ۶٫۳ می‌رسید.

نوع پرندگان نیز تغییر می‌کرد. گونه‌هایی که پوشش گیاهی انبوه و درختان را ترجیح می‌دهند بیشتر در نزدیکی زیستگاه طبیعی دیده شدند. پرندگانی که مناطق باز را ترجیح می‌دهند در بخش‌های داخلی‌تر باغ‌ها فراوان‌تر بودند.

این یافته نشان می‌دهد حفظ قطعاتی از پوشش طبیعی می‌تواند فراتر از کنترل آفات اهمیت داشته باشد. مزارع فعال نیز می‌توانند فضای مناسبی برای حیات وحش فراهم کنند، به‌ویژه زمانی که مناطق طبیعی در نزدیکی آن‌ها باقی مانده باشند.

محدودیت‌های مهم این پژوهش

بخش مربوط به چشم‌انداز این مطالعه تنها شامل ۱۰ مزرعه بود. بنابراین الگوهای مشاهده‌شده ممکن است در تمام مناطق تولیدکننده ماکادمیا دقیقاً به همین شکل تکرار نشوند.

پایش خفاش‌ها نیز کامل نبود. پژوهشگران ۱۶ گونه را شناسایی کردند در حالی که ۴۴ گونه خفاش در منطقه وسیع‌تر شناخته شده‌اند.

قفس‌ها نیز مشکل دیگری ایجاد کردند. آن‌ها پرندگان و خفاش‌های شکارکننده آفات را دور نگه می‌داشتند اما هم‌زمان مانع دسترسی جانوران بزرگ‌تری مانند میمون‌ها به آجیل‌ها می‌شدند. این مسئله ممکن است بخشی از اثر واقعی بر عملکرد کلی محصول را پنهان کرده باشد.

این مقاله همچنین اطلاعات متناقضی درباره این موضوع ارائه می‌دهد که آیا تنوع خفاش‌ها با افزایش زیستگاه طبیعی بیشتر شده است یا خیر. در نتیجه این یافته نسبت به ارتباط بسیار واضح‌تر میان فعالیت خفاش‌ها و خسارت حشرات از قطعیت کمتری برخوردار است.

طبیعت می‌تواند به کشاورزی کمک کند

نویسنده اصلی این پژوهش، Dr. Mina Anders، از Department of Crop Sciences در University of Göttingen است.

او گفت مناطق طبیعی می‌توانند از جانورانی حمایت کنند که برای کشاورزی مفید هستند.

«زیستگاه‌های طبیعی پناهگاه‌های ارزشمندی هستند و از موجودات مفیدی پشتیبانی می‌کنند که خدمات گرده‌افشانی و کنترل آفات ارائه می‌دهند. این موضوع به نوبه خود برای تولید کشاورزی و کشاورزان مفید است.»

«بنابراین ضروری است که زیستگاه‌های طبیعی و حفاظت از آن‌ها در برنامه‌ریزی زمین‌های کشاورزی گنجانده شوند.»

نتایج این پژوهش نشان نمی‌دهند که خفاش‌ها به‌تنهایی عامل تمام کاهش مشاهده‌شده در میزان آجیل‌های آسیب‌دیده بوده‌اند. همچنین این نتایج به این معنا نیستند که تمام مزارع دقیقاً به یک میزان مشخص از زیستگاه طبیعی نیاز دارند.

با این حال یافته‌ها نشان می‌دهند حفظ حیات وحش و پوشش طبیعی در چشم‌اندازهای کشاورزی می‌تواند با کیفیت بهتر آجیل، مشکلات کمتر ناشی از حشرات و تولید بیشتر محصول ارتباط داشته باشد.

این مطالعه در نشریه Agriculture, Ecosystems and Environment منتشر شده است.

جمع‌بندی: نقش خفاش‌ها در مزارع ماکادمیا

این مطالعه نشان می‌دهد خفاش‌ها در مزارع ماکادمیا و سایر جانوران حشره‌خوار می‌توانند بخشی از کنترل طبیعی آفات را بر عهده بگیرند. در عین حال وجود زیستگاه‌های طبیعی اطراف مزارع با افزایش تعداد پرندگان، کاهش خسارت حشرات و عملکرد بهتر محصول ارتباط دارد.

با وجود محدودیت‌های پژوهش، نتایج بر اهمیت حفظ طبیعت در کنار زمین‌های کشاورزی تأکید می‌کنند. برای آشنایی با تازه‌ترین پژوهش‌های مرتبط با کشاورزی، محیط زیست و حیات وحش، مطالب علمی ما را دنبال کنید.

سؤالات متداول

آیا خفاش‌ها می‌توانند آفات مزارع ماکادمیا را کاهش دهند؟

بله. در این مطالعه فعالیت بیشتر خفاش‌ها با میزان کمتر خسارت ناشی از حشرات در مغز آجیل‌های ماکادمیا ارتباط داشت.

حذف پرندگان و خفاش‌ها چه اثری بر آسیب حشرات داشت؟

احتمال آسیب حشرات از حدود ۶٫۲ درصد در درختان قابل دسترس برای حیات وحش به حدود ۱۰٫۷ درصد در درختان پوشیده‌شده افزایش یافت.

آیا وجود زیستگاه طبیعی باعث افزایش محصول ماکادمیا می‌شود؟

در این مطالعه افزایش پوشش طبیعی تا حدود ۶۰ درصد با افزایش عملکرد ارتباط داشت. با این حال پژوهشگران تأکید می‌کنند این عدد نباید یک هدف قطعی برای همه مزارع در نظر گرفته شود.

آیا خفاش‌ها از پرندگان برای کنترل آفات مؤثرتر هستند؟

این پژوهش چنین نتیجه‌ای نمی‌گیرد. پرندگان و خفاش‌ها با روش‌های متفاوتی اندازه‌گیری شدند و تنها مشخص شد مزارعی با فعالیت بیشتر خفاش‌ها معمولاً خسارت حشرات کمتری داشتند.

این پژوهش کجا انجام شده است؟

مطالعه روی ۱۰ مزرعه ماکادمیا در استان لیمپوپو آفریقای جنوبی انجام شد و نتایج آن در نشریه Agriculture, Ecosystems and Environment منتشر شد.