بخش زیادی از تحقیقات مهاجرتی معمولا حول چند موضوع مشخص می چرخد: چه ویزایی بگیریم، چقدر تمکن مالی لازم است، کدام دانشگاه پذیرش می دهد یا در کشور مقصد چقدر حقوق خواهیم داشت.
همه این سوال ها مهم هستند، اما مهاجرت در نهایت به دریافت ویزا ختم نمی شود.
بعد از ورود، زندگی روزمره شروع می شود.
باید خانه پیدا کنید، هزینه های ماهانه را مدیریت کنید، با سیستم حمل و نقل و درمان آشنا شوید، وارد محیط کار یا دانشگاه شوید و به مرور شبکه اجتماعی جدیدی بسازید.
به همین دلیل قبل از انتخاب کشور بهتر است به جای پرسیدن «کجا مهاجرت کنم؟» سوال دقیق تری مطرح کنید:
زندگی واقعی من در این کشور چگونه خواهد بود؟
۱. درآمد را کنار هزینه واقعی زندگی قرار دهید
حقوق بالاتر همیشه به معنی قدرت خرید بیشتر نیست.
فرض کنید در یک کشور درآمد شما ۳۰ درصد بیشتر باشد، اما اجاره مسکن، حمل و نقل و سایر هزینه های روزمره نیز بسیار بالاتر باشند. در این حالت ممکن است در پایان ماه پول کمتری برای پس انداز باقی بماند.
برای مقایسه مقصدها بهتر است حداقل این موارد را کنار هم قرار دهید:
- درآمد خالص
- اجاره مسکن
- خوراک
- حمل و نقل
- بیمه
- قبوض و اینترنت
- مخارج خانواده
- پس انداز احتمالی
این نوع نگاه مخصوصا هنگام بررسی شرایط زندگی در آلمان اهمیت دارد؛ زیرا حتی داخل یک کشور نیز هزینه زندگی میان شهرهای مختلف می تواند تفاوت قابل توجهی داشته باشد.
پس به جای پرسیدن «حقوق چقدر است؟» بپرسید:
بعد از پرداخت هزینه های ضروری چقدر برای من باقی می ماند؟
۲. کشور انتخاب نمی کنید؛ در نهایت در یک شهر زندگی می کنید
یکی از خطاهای رایج این است که تمام تحقیقات روی نام کشور متمرکز شود.
اما شما قرار نیست به صورت کلی «در کانادا» یا «در آلمان» زندگی کنید.
قرار است در تورنتو، ونکوور، برلین، مونیخ، سیدنی، ملبورن یا یک شهر کوچک تر زندگی کنید.
تفاوت شهرها می تواند روی موضوعات مختلف اثر بگذارد:
- اجاره
- فرصت شغلی
- حمل و نقل
- آب و هوا
- جامعه مهاجر
- سبک زندگی
- فاصله تا محل کار
- دسترسی به خدمات
گاهی انتخاب یک شهر مناسب در یک کشور برای شرایط شما بسیار مهم تر از مقایسه کلی دو کشور است.
۳. مسکن را قبل از مهاجرت جدی بگیرید
مسکن فقط یکی از اقلام جدول هزینه نیست.
خانه محل شروع زندگی روزمره شماست و انتخاب نامناسب آن می تواند روی بخش زیادی از تجربه مهاجرت اثر بگذارد.
قبل از مهاجرت بررسی کنید:
اجاره یک واحد مناسب چقدر است؟
برای قرارداد چه مدارکی لازم است؟
ودیعه چگونه پرداخت می شود؟
آیا پیدا کردن خانه برای تازه واردان دشوار است؟
فاصله محله های ارزان تر تا مرکز شهر چقدر است؟
حمل و نقل عمومی آن منطقه چگونه است؟
برای خانواده چند نفره چه گزینه هایی وجود دارد؟
همچنین در ماه های نخست ممکن است هنوز سابقه شغلی، اعتبار مالی یا مدارک محلی کافی نداشته باشید و همین موضوع انتخاب مسکن را دشوارتر کند.
پس فقط «متوسط اجاره» را جستجو نکنید؛ شرایط واقعی اجاره برای یک تازه وارد را هم بررسی کنید.
۴. بازار کار را برای تخصص خودتان بررسی کنید
عبارت هایی مثل «بازار کار خوب است» بیش از حد کلی هستند.
ممکن است یک کشور کمبود نیروی فناوری داشته باشد، اما شرایط برای رشته دیگری کاملا متفاوت باشد.
قبل از انتخاب مقصد باید درباره تخصص خودتان تحقیق کنید:
- چند موقعیت شغلی مرتبط وجود دارد؟
- کارفرماها چه مهارت هایی می خواهند؟
- زبان محلی چقدر اهمیت دارد؟
- مدرک شما قابل استفاده است؟
- آیا شغل نیاز به مجوز حرفه ای دارد؟
- سابقه کاری ایران چگونه ارزیابی می شود؟
- فرصت رشد بعد از شغل اول وجود دارد؟
هدف فقط این نیست که بتوانید یک شغل پیدا کنید.
بهتر است بررسی کنید آیا امکان ساختن یک مسیر حرفه ای چند ساله وجود دارد یا خیر.
۵. زبان فقط برای گرفتن ویزا نیست
ممکن است برای دریافت ویزا یا ورود به دانشگاه سطح مشخصی از زبان کافی باشد، اما زندگی واقعی شرایط متفاوتی دارد.
خرید، مراجعه به پزشک، امور بانکی، قرارداد خانه، ارتباط با همکاران و پیدا کردن دوستان جدید همگی به ارتباط روزمره وابسته هستند.
در بعضی کشورها می توان در محیط های بین المللی با انگلیسی فعالیت کرد، اما برای ورود به بخش بزرگ تری از بازار کار، یادگیری زبان محلی مزیت مهمی خواهد بود.
بنابراین دو سوال جداگانه مطرح کنید:
برای ورود چه سطح زبانی نیاز دارم؟
و:
برای زندگی و پیشرفت حرفه ای چه سطحی نیاز خواهم داشت؟
۶. مزایا و معایب مقصد را همزمان ببینید
وقتی فردی به مهاجرت علاقه مند می شود، ممکن است ناخودآگاه بیشتر به اطلاعاتی توجه کند که تصمیم او را تایید می کنند.
مثلا درباره فرصت های شغلی، کیفیت دانشگاه ها یا امکانات اجتماعی تحقیق کند اما موضوعاتی مثل هزینه مسکن، آب و هوا، دوری از خانواده یا دشواری های سازگاری را کمتر ببیند.
به همین دلیل هنگام بررسی مزایا و معایب زندگی در کانادا یا هر مقصد دیگری بهتر است عمدا دو فهرست جداگانه تهیه کنید:
دلایل انتخاب
چه چیزهایی زندگی من را بهتر می کنند؟
چالش ها
با چه مشکلاتی ممکن است روبه رو شوم؟
مهاجرت آگاهانه به معنی پیدا کردن مقصد بدون مشکل نیست؛ بلکه یعنی قبل از ورود، چالش های اصلی آن را نیز شناخته باشید.
۷. شرایط خانواده را جداگانه بررسی کنید
مقصد مناسب برای یک فرد مجرد لزوما برای خانواده مناسب نیست.
اگر همسر یا فرزند دارید، چند موضوع دیگر وارد تصمیم می شوند:
برای همسر
آیا امکان کار دارد؟
مدرک او قابل استفاده است؟
زبان مورد نیاز چیست؟
برای فرزندان
شرایط مدرسه چگونه است؟
زبان تحصیل چیست؟
هزینه نگهداری کودک چقدر است؟
برای کل خانواده
چه اندازه خانه نیاز دارید؟
هزینه زندگی خانوادگی چقدر خواهد بود؟
چه شبکه حمایتی در مقصد دارید؟
بنابراین بهتر است هنگام مقایسه کشورها یک ستون مستقل با عنوان «شرایط خانواده» ایجاد کنید.
۸. کیفیت زندگی را فقط با پول اندازه نگیرید
درآمد و هزینه مهم هستند، اما تمام کیفیت زندگی را توضیح نمی دهند.
امنیت، سلامت، محیط زیست، کیفیت شغل، مسکن، روابط اجتماعی و تعادل میان کار و زندگی نیز بخشی از تجربه روزمره هستند.
برای مقایسه کلی کشورها می توان از ابزارهایی مانند شاخص های کیفیت زندگی OECD استفاده کرد و سپس اطلاعات عمومی را با شرایط شخصی خود تطبیق داد.
مثلا فردی ممکن است درآمد را مهم ترین معیار بداند.
فرد دیگری به دلیل داشتن فرزند، آموزش و امنیت را در اولویت قرار دهد.
برای شخص دیگری نیز آب و هوا یا تعادل میان کار و زندگی اهمیت بیشتری داشته باشد.
هیچ رتبه بندی عمومی نمی تواند به تنهایی مقصد مناسب یک فرد را مشخص کند.
۹. قبل از مهاجرت، زندگی سه سال بعد را تصور کنید
یکی از تمرین های مفید این است که تصمیم خود را فقط با سال اول نسنجید.
خودتان را سه سال بعد تصور کنید.
کجا کار می کنید؟
در چه شهری زندگی می کنید؟
سطح زبان شما چقدر شده است؟
آیا امکان تغییر شغل دارید؟
شرایط خانواده چگونه است؟
میزان پس انداز شما چقدر است؟
آیا از سبک زندگی خود رضایت دارید؟
آیا هنوز قصد ماندن دارید؟
برای مثال هنگام بررسی زندگی در استرالیا فقط شرایط ورود نباید دیده شود؛ فاصله جغرافیایی، شهر محل زندگی، بازار کار، هزینه ها و برنامه بلندمدت خانواده نیز می توانند در تصمیم نهایی موثر باشند.
مهاجرت تصمیمی نیست که فقط روز دریافت ویزا را تغییر دهد.
این تصمیم می تواند چند سال آینده زندگی شما را شکل دهد.
یک جدول شخصی برای مقایسه مقصدها بسازید
به جای اتکا به فهرست های عمومی، جدول مخصوص خودتان را طراحی کنید.
| مقصد دوم | مقصد اول | اهمیت برای من | معیار |
|---|---|---|---|
| ۵ | بازار کار | ||
| ۵ | هزینه زندگی | ||
| ۴ | مسکن | ||
| ۳ | زبان | ||
| ۵ | شرایط خانواده | ||
| ۴ | کیفیت زندگی | ||
| ۲ | آب و هوا | ||
| ۵ | رشد حرفه ای | ||
| ۳ | فاصله از ایران |
برای هر معیار از ۱ تا ۵ امتیاز بدهید.
ستون «اهمیت برای من» باعث می شود نتیجه براساس شرایط شخصی شما شکل بگیرد، نه رتبه بندی دیگران.
از تجربه مهاجران استفاده کنید اما تصمیم آنها را کپی نکنید
صحبت با فردی که چند سال در مقصد زندگی کرده می تواند اطلاعات ارزشمندی بدهد.
اما تجربه افراد همیشه قابل تعمیم نیست.
یک دانشجو ممکن است تجربه متفاوتی از یک نیروی متخصص داشته باشد.
یک فرد مجرد شرایط متفاوتی از خانواده دارای دو فرزند دارد.
کسی که ده سال قبل مهاجرت کرده نیز ممکن است شرایط متفاوتی نسبت به یک تازه وارد داشته باشد.
بنابراین تجربه دیگران را به عنوان داده استفاده کنید، نه به عنوان نسخه آماده تصمیم گیری.
جمع بندی
انتخاب مقصد مهاجرت فقط انتخاب یک کشور نیست؛ انتخاب محیطی است که قرار است بخش مهمی از زندگی روزمره شما در آن شکل بگیرد.
درآمد، هزینه زندگی، شهر، مسکن، بازار کار، زبان، شرایط خانواده، کیفیت زندگی و برنامه بلندمدت باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.
ممکن است کشوری روی کاغذ جذاب باشد اما بعد از وارد کردن شرایط شخصی شما به معادله، مقصد دیگری منطقی تر شود.
این مطلب صرفا جنبه تبلیغاتی داشته و فوت و فن هیچ مسئولیتی را در رابطه با آن نمی‌پذیرد
