پژوهشهای علمی نشان میدهند ذرات رنگدانه موجود در جوهر تاتو میتوانند از طریق سیستم لنفاوی جابهجا شوند و در غدد لنفاوی تجمع پیدا کنند. این یافتهها توجه دانشمندان را به اثرات زیستی تاتوها بر سیستم ایمنی بدن جلب کرده است.
از تاتوهای مینیمال روی مچ دست گرفته تا طرحهای «فول اسلیو» که تمام بازو را میپوشانند، تاتو امروزه به پدیدهای رایج تبدیل شده است. با این حال، فراتر از جنبههای زیباییشناختی و معنای شخصی، اثرات زیستی تاتو بر بدن اغلب نادیده گرفته میشود.
به گفته متخصصان، جوهر تاتو پس از تزریق به پوست در همان محل باقی نمیماند. رنگدانههایی که در زیر پوست قرار میگیرند با سیستم ایمنی تعامل پیدا میکنند و جزئیات این تعامل هنوز بهطور کامل توسط علم روشن نشده است.
اگرچه تاتوها برای مدت طولانی بهطور کلی ایمن تلقی میشدند، اما شمار فزایندهای از مطالعات علمی نشان میدهد جوهرهای تاتو از نظر زیستی «خنثی» نیستند. تمرکز بحثهای علمی اکنون نه بر خارجی بودن این مواد برای بدن، بلکه بر میزان سمیت آنها و اثرات بلندمدتشان بر سلامت انسان قرار دارد.
جوهر تاتو از چه موادی تشکیل شده است؟
بر اساس گزارشی که در Science Alert منتشر شده، جوهرهای تاتو ترکیبات شیمیایی پیچیدهای دارند. این ترکیبات شامل رنگدانهها برای ایجاد رنگ، حاملهای مایع برای پخش یکنواخت جوهر، مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد میکروبی و مقادیر کمی ناخالصی است.
بسیاری از رنگدانههای مورد استفاده امروزی اساساً برای تزریق به پوست انسان طراحی نشدهاند. این مواد ابتدا برای کاربردهای صنعتی مانند رنگ خودرو، پلاستیکها و تونرهای چاپگر توسعه یافتهاند.
برخی جوهرها حاوی مقادیر اندکی از فلزات سنگین مانند نیکل، کروم، کبالت و گاهی سرب هستند. فلزات سنگین در سطوح مشخص میتوانند سمی باشند و بهخوبی شناخته شده است که واکنشهای آلرژیک و حساسیتهای ایمنی را تحریک میکنند.
علاوه بر این، در جوهرهای تاتو ترکیبات آلی مانند رنگهای آزو و هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای (PAH) نیز یافت میشود.
رنگهای آزو و خطرات بالقوه آنها
رنگهای آزو، رنگدهندههای مصنوعی پرکاربرد در صنایع نساجی و پلاستیک هستند. این ترکیبات میتوانند در اثر تابش طولانیمدت نور خورشید یا هنگام پاککردن تاتو با لیزر تجزیه شوند و به آمینهای آروماتیک تبدیل شوند. این مواد شیمیایی در مطالعات آزمایشگاهی با سرطان و آسیبهای ژنتیکی مرتبط دانسته شدهاند.
هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای (PAH)
PAHها در نتیجه سوختن ناقص مواد آلی ایجاد میشوند و در دوده، دود اگزوز خودروها و غذاهای سوخته وجود دارند. جوهرهای تاتوی سیاه که اغلب از کربن سیاه ساخته میشوند میتوانند حاوی این ترکیبات باشند که برخی از آنها در دسته مواد سرطانزا طبقهبندی شدهاند.
بهطور خاص، جوهرهای رنگی مانند قرمز، زرد و نارنجی بیشتر با واکنشهای آلرژیک و التهاب مزمن مرتبط هستند. علت این موضوع وجود نمکهای فلزی و رنگدانههای آزویی است که میتوانند در طول زمان به آمینهای آروماتیک سمی تبدیل شوند.
تعامل تاتو با سیستم ایمنی
فرآیند تاتو شامل تزریق جوهر به لایه درمیس، یعنی زیر لایه سطحی پوست است. بدن این ذرات رنگدانه را بهعنوان مواد خارجی تشخیص میدهد. سلولهای ایمنی تلاش میکنند آنها را پاکسازی کنند، اما این ذرات آنقدر بزرگ هستند که بهطور کامل حذف شوند. در نتیجه، درون سلولهای پوستی به دام میافتند و همین موضوع دلیل ماندگاری تاتو است.
با این حال، جوهر تاتو فقط در پوست باقی نمیماند. پژوهشها نشان دادهاند ذرات رنگدانه میتوانند از طریق سیستم لنفاوی منتقل شوند و در غدد لنفاوی تجمع یابند.
غدد لنفاوی نقش مهمی در فیلترکردن سلولهای ایمنی و هماهنگی پاسخهای ایمنی دارند. اثرات بلندمدت تجمع جوهر در این بافتها هنوز مشخص نیست، اما به دلیل نقش کلیدی آنها در دفاع ایمنی، مواجهه طولانیمدت با فلزات و سموم آلی نگرانیهایی ایجاد کرده است.
یک مطالعه اخیر نشان میدهد رنگدانههای رایج تاتو میتوانند فعالیت ایمنی را تغییر دهند، التهاب را تحریک کنند و حتی اثربخشی برخی واکسنها را کاهش دهند.
پژوهشگران دریافتند جوهر تاتو توسط سلولهای ایمنی پوست جذب میشود و پس از مرگ این سلولها، سیگنالهایی آزاد میشود که سیستم ایمنی را فعال نگه میدارد. این وضعیت میتواند به التهاب در غدد لنفاوی مجاور منجر شود که تا دو ماه ادامه دارد.
در این مطالعه همچنین مشاهده شد وجود جوهر تاتو در محل تزریق واکسن، پاسخ ایمنی را بهصورت اختصاصی تغییر میدهد. بهویژه، پاسخ ایمنی به واکسن COVID-19 ضعیفتر گزارش شد. این یافته به معنای ناایمن بودن واکسنها نیست، بلکه نشان میدهد رنگدانههای تاتو میتوانند در شرایط خاص، ارتباط شیمیایی میان سلولهای ایمنی را تحت تأثیر قرار دهند.
آیا تاتو با سرطان ارتباط دارد؟
تا این لحظه، شواهد اپیدمیولوژیک قوی که ارتباط مستقیم بین تاتو و سرطان در انسان را نشان دهد وجود ندارد. با این حال، مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی به خطرات بالقوه اشاره میکنند.
برخی رنگدانههای تاتو میتوانند در طول زمان یا در اثر نور فرابنفش و پاککردن با لیزر تجزیه شوند و محصولات جانبی سمی و گاه سرطانزا ایجاد کنند.
از آنجا که بروز بسیاری از سرطانها دههها طول میکشد، بررسی مستقیم این خطرات دشوار است. علاوه بر این، فراگیرشدن جهانی تاتو پدیدهای نسبتاً جدید محسوب میشود و همین موضوع ارزیابی اثرات بلندمدت را پیچیدهتر میکند.
شایعترین خطرات: آلرژی و التهاب
مستندترین مشکلات سلامتی مرتبط با تاتو، واکنشهای آلرژیک و التهابی هستند. جوهر قرمز بهطور خاص با خارش مداوم، تورم و گرانولومها مرتبط دانسته میشود.
گرانولومها، ندولهای التهابی کوچکی هستند که در نتیجه تلاش سیستم ایمنی برای محصورکردن موادی که قادر به حذف آنها نیست ایجاد میشوند.
این واکنشها ممکن است ماهها یا حتی سالها پس از انجام تاتو ظاهر شوند و میتوانند با نور خورشید یا تغییرات سیستم ایمنی تشدید شوند. التهاب مزمن نیز با آسیب بافتی و افزایش خطر بیماریها ارتباط دارد. افراد مبتلا به بیماریهای خودایمنی یا کسانی که سیستم ایمنی ضعیفتری دارند ممکن است با خطرات بیشتری مواجه شوند.
خطر عفونت و خلأهای نظارتی
مانند هر اقدام تهاجمی که پوست را میشکافد، تاتو نیز با خطر عفونت همراه است. شرایط بهداشتی نامناسب میتواند به عفونتهایی مانند Staphylococcus aureus، هپاتیت B و C و در موارد نادر عفونتهای مایکوباکتریایی غیرمعمول منجر شود.
یکی از بزرگترین چالشها در ارزیابی سمیت تاتو، نبود مقررات سختگیرانه است. در بسیاری از کشورها، جوهرهای تاتو نسبت به محصولات آرایشی یا پزشکی با نظارت بسیار ضعیفتری کنترل میشوند و تولیدکنندگان الزاماً ملزم به اعلام کامل ترکیبات نیستند.
اگرچه اتحادیه اروپا محدودیتهای سختگیرانهتری برای مواد خطرناک در جوهرهای تاتو اعمال کرده است، اما در سطح جهانی همچنان نابرابری قابل توجهی در نظارت وجود دارد.
جمعبندی: زیبایی ماندگار، مواجهه شیمیایی بلندمدت
برای بیشتر افراد، تاتوها به مشکلات جدی سلامتی منجر نمیشوند، اما کاملاً بدون خطر هم نیستند. تاتوها موادی را وارد بدن میکنند که برای ماندگاری طولانیمدت در بافت انسانی طراحی نشدهاند و در شرایط خاص میتوانند سمی باشند.
نگرانی اصلی، مواجهه تجمعی است. با بزرگتر شدن تاتوها، افزایش تعداد آنها و تنوع رنگها، بار شیمیایی کلی نیز افزایش مییابد. وقتی این عوامل با نور خورشید، افزایش سن، تغییرات ایمنی یا پاککردن با لیزر ترکیب میشوند، ممکن است پیامدهایی ایجاد کنند که هنوز بهطور کامل شناخته نشدهاند.
تاتوها همچنان یکی از قدرتمندترین شیوههای بیان فردی هستند، اما در عین حال نمایانگر یک مواجهه شیمیایی مادامالعمر نیز محسوب میشوند. شواهد فعلی از یک خطر گسترده حکایت نمیکنند، اما پژوهشهای رو به افزایش نشان میدهند پرسشهای مهمی درباره سمیت، اثرات ایمنی و سلامت بلندمدت همچنان بیپاسخ مانده است.
اگر به موضوع سلامت، بدن انسان و علم علاقهمند هستید، دیدگاه خود را در بخش نظرات بنویسید یا این مقاله را با دیگران به اشتراک بگذارید.
