حس مالکیت

احمد شریعتی

من احمد شریعتی هستم. اسمای زیادی داشتم در طول زندگی اَمَد، آمِد، اَخمِد، شریعتی!، آقای شریعتی، مهندس، دکتر (که هرکی این دوتای رو بهم میگفت میگفتم "هفت جدو آبادته!") استاد شریعتی، شراره، و شِری. از این همه اسم سه تا دوام اُورد، شریعتی، احمَد! و شِری. شِری رو دوستان مونث نزدیک قدیمی صدام می‌کنن، شریعتی و احمَد رو بقیه. در رسانه‌های اجتماعی به sharahus معروفم، که خودش قصه طولانی داره یه وقت واست تعریف می‌کنم، مال وقتیه که یاهو میل صد مگ جا به زور میدادو فقط مال آمریکا بود. نوشتن به زبان انگلیسی رو از سال ۸۲ اینا شروع کردم، فارسی رو همین تو فوت و فن (بهمن ۹۴) شروع کردم تخصصم نبود، ولی خب بالاخره باید یه‌جایی این فکر‌ها رو خالی کرد مخاطب داشتن هم کم آتیش بیارو هیزم کش این موضوع نبود... احمَد!... هانْ!! الان میام!... خب من باید برم. فوق لیسانس مترجمی هستم. من احمد شریعتی هستم.