شرکت کانتاس با اجرای پروژهای جاهطلبانه، قصد دارد از اکتبر ۲۰۲۷ طولانیترین پروازهای بدون توقف جهان را میان سیدنی و لندن آغاز کند. این پروازهای ۲۲ ساعته با بهرهگیری از طراحی علمی، نورپردازی ویژه، برنامه غذایی هماهنگ با ساعت زیستی و فضاهای سلامتمحور، تلاش میکنند اثرات جت لگ را به حداقل برسانند و تجربهای متفاوت برای مسافران رقم بزنند.
طراحی علمی پشت طولانیترین پرواز جهان
شرکت هواپیمایی کانتاس که خود را برای ثبت یکی از طولانیترین مسیرهای تاریخ هوانوردی آماده میکند، جزئیات علمی پروازهای بدون توقف سیدنی-لندن و سپس سیدنی-نیویورک را منتشر کرده است.
بر اساس این برنامه، شرکت تلاش میکند مسافران را متقاعد کند بهجای توقف در فرودگاههای بینراهی، هزینه بیشتری برای انجام این سفر عظیم در یک مرحله پرداخت کنند.
پروژهای که با نام Project Sunrise یا «پروژه طلوع» شناخته میشود، حاصل سالها پژوهش علمی است. پروفسور پیتر سیستولی، استاد پزشکی خواب دانشگاه سیدنی که در این تحقیقات مشارکت داشته، به چالشهای زیستی چنین سفرهایی اشاره کرده است.
او میگوید عبور یکباره از اختلاف زمانی ۷ تا ۹ ساعت برای لندن، همچنین ۱۴ تا ۱۶ ساعت برای نیویورک، یک چالش بیولوژیکی بسیار بزرگ محسوب میشود.
نور، تغذیه، مدیریت جت لگ
از زمان آغاز این پروژه در حدود یک دهه گذشته، کانتاس تمامی جزئیات مربوط به هواپیماهای Airbus A350-1000ULR را مورد بررسی قرار داده است؛ از تغذیه و ارگونومی گرفته تا فضای حرکتی، مهمترین محرک ساعت زیستی بدن یعنی نور.
پروفسور سیستولی توضیح داد که بهینهسازی زمان صرف وعدههای غذایی، از جمله پرهیز از سرو غذا بلافاصله پس از برخاستن هواپیما، همراه با ایجاد «پنجره خواب محافظتشده» از طریق نورپردازی ویژه، باعث شده مسافران شرکتکننده در آزمایشها نسبت به پروازهای سنتی، شادابتر باقی بمانند.
فضای سلامت؛ جایگزین دوچرخه و تشک یوگا
دیوید کائون، طراح کابین این پروژه، تأکید کرد که نگاه او بیشتر علمی و سلامتمحور بوده تا صرفاً زیباییشناسانه.
او گفت در مراحل اولیه، ایده استفاده از دوچرخههای ثابت و تشکهای یوگا در کابین مطرح شده بود اما در نهایت کنار گذاشته شد. بهجای آن، فضایی اختصاصی برای سلامت و آرامش طراحی شد که با نورهای ملایم و درخشان احاطه شده است.
به گفته کائون، هدف این بود که مسافران احساس کنند کنار استخر در حال استراحت هستند.
نورپردازی الهامگرفته از طبیعت استرالیا
در سراسر کابین، سیستم نورپردازی ویژهای به کار گرفته خواهد شد که طلوع یا غروب خورشید را شبیهسازی میکند و از بخش جلویی به سمت عقب حرکت دارد.
تیم طراحی هفتهها زمان صرف برنامهریزی ۱۴ سناریوی مختلف نوری کرد؛ سناریوهایی که از مناظر طبیعی استرالیا الهام گرفتهاند.
چیدمان کابین با تمرکز بر کلاسهای پریمیوم
به دلیل محدودیتهای وزنی هواپیما، کانتاس باید سودآوری این مسیر را تنها با ۲۳۸ مسافر تضمین کند.
به همین دلیل، هواپیما با تمرکز بر کلاسهای پریمیوم شامل فرست کلاس، بیزینس کلاس، پریمیوم اکونومی طراحی شده است.
حتی اعلام شده در شرایط آبوهوایی خاص که صرفهجویی در مصرف سوخت ضروری باشد، ممکن است برخی صندلیها خالی باقی بمانند.
راحتی صندلی؛ دغدغه اصلی مسافران
کانتاس اعلام کرده فاصله استاندارد صندلیهای کلاس اکونومی ۳۳ اینچ معادل ۸۴ سانتیمتر خواهد بود. البته برخی ردیفها دارای فاصله ۳۲ اینچی هستند که هنگام رزرو بهصورت شفاف اطلاعرسانی میشود.
بخشی از کابین نیز تحت عنوان Economy Plus با فضای پای ۳۴ اینچی عرضه خواهد شد.
در جلوی هواپیما نیز سوئیتهای لوکس فرست کلاس با تختخواب ثابت، فضای کاملاً بسته در اختیار مسافران قرار میگیرد.
آیا پرداخت ۲۰ درصد بیشتر برای پرواز بدون توقف ارزش دارد؟
ونسا هادسون، مدیرعامل کانتاس، اعلام کرده انتظار شرکت برای دریافت هزینه بیشتر بابت این پروازها، بر پایه موفقیت مسیرهای فعلی میان پرت و اروپا شکل گرفته است.
تحلیلگران نیز معتقدند عملکرد مالی پرواز ۱۷ ساعته پرت-لندن، معیار مناسبی برای ارزیابی پروژه طلوع محسوب میشود. کانتاس امیدوار است از طریق این مفهوم جدید، حدود ۲۰ درصد درآمد بیشتری کسب کند.
نظر مسافران درباره پروازهای فوقطولانی
سم دیویس که در پاریس زندگی میکند و مرتب به استرالیا سفر دارد، معتقد است رسیدن مستقیم به مقصد بدون پیاده شدن، عبور دوباره از کنترل امنیتی، اتلاف چند ساعت در فرودگاه تجربهای فوقالعاده است و کاملاً از آن استقبال میکند.
با این حال، او که ۱۹۳ سانتیمتر قد دارد، تأکید میکند راحتی صندلی عامل تعیینکننده برای تصمیم نهایی او خواهد بود.
در مقابل، ایان موردن، فعال حوزه کسبوکار، معتقد است صرفهجویی چهار ساعته در زمان سفر، افزایش ۲۰ درصدی قیمت بلیت بیزینس کلاس را توجیه نمیکند.
مارک لوین، مشاور ساکن نیویورک نیز دیدگاه متفاوتی دارد. او باور دارد پروازهای بدون توقف بار برنامهریزی زندگی میان قارهها را کاهش میدهند و باعث میشوند مسافتهای طولانی، کوتاهتر از آنچه هستند به نظر برسند.
جمعبندی
طولانیترین پرواز جهان تنها یک دستاورد مهندسی نیست؛ بلکه ترکیبی از علوم خواب، طراحی کابین، نورپردازی هوشمند، مدیریت تغذیه و تجربه کاربری محسوب میشود. اگر این رویکرد موفق باشد، آینده سفرهای هوایی دوربرد را برای همیشه تغییر خواهد داد.
آیا شما حاضر هستید برای حذف توقفهای بینراهی، هزینه بیشتری بپردازید؟ دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید.
