دانشمندان ۴۲۰ فریاد انسانی را بررسی کردند و شش معنای متفاوت یافتند
پژوهشگران دانشگاه زوریخ با بررسی ۴۲۰ فریاد انسانی دریافتند فریادها شش نوع احساسی دارند و فقط سه نوع با خطر مرتبط‌اند.
- پژوهشگران ۴۲۰ فریاد انسانی را بررسی کردند و شش نوع احساسی متفاوت یافتند.
- فقط سه نوع فریاد با خطر ارتباط داشتند؛ فریادهای درد، خشم و ترس بیشترین میزان هشدار را ایجاد کردند.
- افراد در آزمایش‌های سریع، فریاد شادی را سریع‌تر از فریاد ترس، درد یا خشم تشخیص دادند.
یک تیم پژوهشی در دانشگاه زوریخ ۴۲۰ فریاد انسانی را ضبط کرد. پژوهشگران این صداها را بر اساس ساختار آکوستیک دسته‌بندی کردند و به شش نوع متمایز رسیدند. تنها سه نوع از این فریادها با خطر ارتباط داشتند.
رهبری این پژوهش را Sascha Frühholz، عصب‌شناس شناختی که در دانشگاه اسلو نیز سمت علمی دارد، بر عهده داشت.
نام او ممکن است برای برخی آشنا باشد. آزمایشگاه او بعدها مطالعه تصویربرداری مغزی درباره سوت مرگ آزتک را نیز انجام داد؛ سازی به شکل جمجمه که صدای آن میلیون‌ها شنونده را در اینترنت تحت تأثیر قرار داده است.
اما پیش از بررسی سوت مرگ، پژوهشگران سراغ فریادهای انسانی رفتند.
ثبت و بررسی ۴۲۰ فریاد انسانی
تیم پژوهشی ۱۲ داوطلب را به یک اتاق بدون پژواک یا anechoic chamber برد. این اتاق به گونه‌ای طراحی شده است که تمام انعکاس‌های صوتی را جذب کند. هیچ‌یک از داوطلبان بازیگر حرفه‌ای نبودند.
هر فرد در مقابل یک میکروفون فریاد می‌زد که حدود ۳ فوت، معادل ۱ متر، با او فاصله داشت. پژوهشگران برای ایجاد فریادهای مختلف، سناریوهای کوتاهی را مطرح کردند.
برای ایجاد فریاد ناشی از ترس، سناریوی یک فرد مسلح غریبه در یک کوچه تاریک مطرح شد. برای شادی نیز سناریوی پیروزی تیم مورد علاقه فرد در جام جهانی انتخاب شد.
پژوهشگران از هر فرد برای هر نوع فریاد، هشت نمونه ضبط کردند و پنج نمونه برتر را نگه داشتند. سپس هر فایل صوتی به ۸۰۰ میلی‌ثانیه برش داده شد و شدت همه صداها روی ۷۰ دسی‌بل تنظیم شد.
این کار باعث شد شنوندگان در مرحله بعد نتوانند صرفاً بر اساس بلندی صدا، درباره فریادها قضاوت کنند.
کتابخانه نهایی صداها شامل شش گروه احساسی فریاد بود. علاوه بر این، یک صدای شدید اما از نظر احساسی خنثی با عنوان «ahh» نیز برای مقایسه در نظر گرفته شد.
شش نوع فریاد، سه نوع هشدار
گروه جداگانه‌ای متشکل از ۲۳ شنونده، میزان هشداردهندگی هر فریاد را ارزیابی کردند.
فریادهای مربوط به درد، خشم و ترس در بالاترین بخش مقیاس هشدار قرار گرفتند. در مقابل، فریادهای مربوط به لذت، غم و شادی امتیاز بسیار پایین‌تری دریافت کردند.
دسته‌بندی فریادها حتی بدون استفاده از گوش انسان نیز عملکرد مناسبی داشت. پژوهشگران یک الگوریتم یادگیری ماشین را با استفاده از ۸۸ ویژگی آکوستیک آموزش دادند.
این طبقه‌بند توانست شش نوع فریاد را با دقت ۷۹٫۸ درصد از یکدیگر تشخیص دهد. در حالی که تشخیص تصادفی تنها حدود ۱۴ درصد موفقیت ایجاد می‌کرد.
فریاد شادی ساده‌ترین نوع برای الگوریتم بود و دقت تشخیص آن تقریباً به ۹۰ درصد رسید. فریاد غم سخت‌ترین نوع بود و دقت تشخیص آن به ۶۵٫۸ درصد رسید.
همین طبقه‌بند زمانی که روی صداهای احساسی معمولی مانند خنده و غرغر آزمایش شد، عملکرد ناموفقی داشت. این نتیجه نشان می‌دهد فریادها از نظر آکوستیکی قلمرو ویژه‌ای دارند.
زبری صوتی فقط به معنای وحشت نیست
مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ ویژگی آکوستیکی موسوم به roughness یا «زبری صوتی» را به یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده در بررسی فریاد تبدیل کرد.
صداهای زبر، تغییرات شدیدی در بلندی صدا دارند که در هر ثانیه چندین بار رخ می‌دهد. این نوسان سریع می‌تواند آمیگدال را درگیر کند؛ بخشی از مغز که تهدیدها را شناسایی می‌کند.
Frühholz و همکارانش این ویژگی را در جایی پیدا کردند که کمتر کسی انتظار داشت. فریادهای ناشی از لذت و غم نیز این ویژگی را داشتند.
این ویژگی در دو باند فرکانسی نزدیک به ۶۰ هرتز و ۱۶۰ هرتز متمرکز بود.
زبری صوتی همچنان تا حدی با خطر ارتباط داشت. هرچه باند فرکانسی پایین یک فریاد قوی‌تر بود، شنوندگان آن را هشداردهنده‌تر ارزیابی می‌کردند.
با این حال، این ویژگی به‌وضوح فقط مختص ترس نیست.
مغز، فریادهای شاد را سریع‌تر تشخیص می‌دهد
بزرگ‌ترین شگفتی در آزمایش‌های شنیداری آشکار شد. در مجموعه‌ای از آزمایش‌های سرعتی با حضور بیش از ۹۰ شرکت‌کننده، افراد فریادهای شادی را سریع‌تر از فریادهای ترس، درد یا خشم تشخیص دادند.
فریادهای هشدار تقریباً در همه بخش‌های آزمایش ضعیف‌تر عمل کردند. شنوندگان آنها را با یکدیگر اشتباه می‌گرفتند، واکنش کندتری داشتند و هنگام تمایز میان آنها پایین‌ترین حساسیت ادراکی را نشان می‌دادند.
اسکن مغزی ۳۰ شرکت‌کننده دیگر نیز همین الگو را نشان داد. فریادهای غیرهشداردهنده فعالیت قوی‌تری را در بخش‌هایی از قشر شنوایی و مناطق پیشانی مغز ایجاد کردند.
همچنین فریادهای مثبت، آمیگدال را بیشتر از فریادهای منفی درگیر کردند.
اسکن‌ها زمانی انجام شد که افراد جنسیت فردی را که فریاد می‌زد تشخیص می‌دادند. این وظیفه انتخاب شد تا محتوای احساسی صدا به شکل خودکار پردازش شود، نه اینکه شرکت‌کنندگان عمداً روی احساس موجود در فریاد تمرکز کنند.
پژوهش‌های قبلی نشان داده‌اند که مغز پیش از آنکه فکر آگاهانه وارد عمل شود، به صداهای ترسناک واکنش نشان می‌دهد. همین موضوع، الگوی به‌دست‌آمده در این پژوهش را عجیب‌تر می‌کند.
«به نظر می‌رسید علامت‌دهی و درک این احساسات مثبت در فریادها اولویت پیدا کرده است.»
Sascha Frühholz
البته این اثر محدودیت‌هایی داشت. این نتیجه فقط زمانی دیده شد که افراد مجبور بودند فریادها را با سرعت تشخیص دهند. همچنین فریادهای غمگین گاهی از فریادهای خشمگین کندتر تشخیص داده شدند.
فریادهای مورد استفاده در پژوهش نیز ساختگی بودند و به صورت خودجوش ایجاد نشده بودند. نویسندگان این موضوع را به عنوان یکی از محدودیت‌های پژوهش پذیرفته‌اند، هرچند تحقیقات قبلی نشان داده‌اند که فریادهای ساختگی و خودجوش از نظر آکوستیکی شباهت دارند.
با این حال، یک الگو به نفع فریادهای هشداردهنده بود. زمانی که شنوندگان فریادی را اشتباه تشخیص می‌دادند، معمولاً آن را به یکی از گروه‌های هشداردهنده نسبت می‌دادند.
اشتباه گرفتن یک فریاد شاد با فریاد ترس تقریباً هزینه‌ای ندارد. اما اشتباه گرفتن یک فریاد ترس با فریاد شادی می‌تواند به قیمت جان انسان تمام شود.
از فریاد انسان تا سوت مرگ آزتک
طبقه‌بندی فریادها پایه‌ای برای پژوهش عجیب‌تر دیگری شد.
در سال ۲۰۲۴، همان آزمایشگاه مطالعه‌ای درباره سوت مرگ آزتک منتشر کرد. این وسیله یک ساز سفالی متعلق به مکزیک پیشاکلمبی است که به شکل جمجمه انسان ساخته شده است.
شنوندگان در آن مطالعه صدای سوت را تا حدی ارگانیک توصیف کردند؛ صدایی که جایی میان صدای انسان و فریاد قرار می‌گیرد.
«این سوت‌ها ساختاری بسیار منحصربه‌فرد دارند.»
Sascha Frühholz
ترتیب انجام این پژوهش‌ها اهمیت دارد. بدون داشتن نقشه‌ای از اینکه فریادهای واقعی انسان چگونه به گوش می‌رسند و مغز با چه سرعتی آنها را دسته‌بندی می‌کند، راهی برای اندازه‌گیری میزان تقلید سوت از فریاد وجود نداشت.
پژوهش درباره فریادها خودش یک پرسش باز ایجاد کرده است. به نظر می‌رسد انسان تنها گونه‌ای است که از روی شادی فریاد می‌زند و هنوز مشخص نیست این رفتار از چه زمانی آغاز شده است.
Frühholz احتمال می‌دهد پاسخ این پرسش به نیازهای زندگی اجتماعی انسان مربوط باشد؛ جایی که موسیقی، خنده و جشن به اندازه هر هشدار دیگری اهمیت دارند.
مطالعه کامل در مجله PLOS Biology منتشر شده است.
چگونه می‌توان در این حوزه مشارکت کرد؟
اگر این حوزه پژوهشی برای شما جالب است، چند راه برای حمایت از تحقیقات مرتبط با مغز و شنوایی وجود دارد:
- Brain & Behavior Research Foundation: می‌توانید به این بنیاد کمک مالی کنید تا به طور مستقیم از علوم اعصاب حمایت شود. این گروه برای پژوهشگرانی که درباره احساسات، اضطراب و مغز شنوایی مطالعه می‌کنند، کمک‌هزینه پژوهشی تأمین می‌کند.
- Brain Awareness Week: اگر ترجیح می‌دهید در فعالیت‌های آموزشی مشارکت کنید، می‌توانید در هفته آگاهی از مغز که هر ماه مارس توسط Dana Foundation برگزار می‌شود، به برنامه‌های مربوط به مدارس و رویدادهای اجتماعی کمک کنید.
- Hearing Health Foundation: اگر جنبه شنوایی این پژوهش برایتان جذاب است، می‌توانید از این بنیاد حمایت کنید. این سازمان از مطالعات مربوط به کاهش شنوایی و نحوه پردازش صدا توسط مغز پشتیبانی می‌کند.
- Archaeological Institute of America: اگر آثاری مانند سوت مرگ نقطه ورود شما به دنیای باستان‌شناسی است، می‌توانید به این مؤسسه بپیوندید. این مؤسسه برنامه‌های عمومی، رویدادهای انجمن‌های محلی و «روز جهانی باستان‌شناسی» را در هر ماه اکتبر برگزار می‌کند.
Brain & Behavior Research Foundation، Dana Foundation، Hearing Health Foundation و Archaeological Institute of America منابع معرفی‌شده در متن پژوهش برای مشارکت و حمایت هستند.
سؤالات متداول درباره فریاد انسان
فریاد انسان چند معنی دارد؟
بر اساس این پژوهش، فریادهای انسان را می‌توان در شش نوع احساسی دسته‌بندی کرد.
آیا هر فریاد انسانی نشانه ترس است؟
خیر. تنها سه مورد از شش نوع فریاد بررسی‌شده با خطر ارتباط داشتند و فریادها می‌توانند با شادی، غم، لذت، درد، خشم و ترس مرتبط باشند.
کدام فریاد برای مغز آسان‌تر تشخیص داده می‌شود؟
در این پژوهش، الگوریتم یادگیری ماشین فریاد شادی را راحت‌تر از سایر انواع تشخیص داد و دقت آن تقریباً ۹۰ درصد بود.
چرا فریادهای شادی مهم هستند؟
پژوهش نشان داد مغز انسان در آزمایش‌های سریع، فریادهای شادی را با سرعت بیشتری نسبت به فریادهای ترس، درد یا خشم تشخیص می‌دهد.
این پژوهش درباره سوت مرگ آزتک چه ارتباطی دارد؟
طبقه‌بندی فریادهای انسانی به پژوهشگران کمک کرد صدای سوت مرگ آزتک را که بین صدای انسان و فریاد توصیف شده است، بهتر بررسی کنند.
جمع‌بندی
فریاد انسان بسیار پیچیده‌تر از یک علامت ساده برای ترس یا خطر است. بررسی ۴۲۰ فریاد نشان داد انسان‌ها دست‌کم شش نوع فریاد احساسی دارند و تنها سه نوع آنها با موقعیت‌های خطرناک مرتبط هستند.
نتایج همچنین نشان دادند که مغز در شرایطی خاص، فریادهای شادی را حتی سریع‌تر از فریادهای ترس تشخیص می‌دهد. این یافته می‌تواند به درک بهتر نقش صدا، احساسات و ارتباط اجتماعی در انسان کمک کند.
برای مطالعه جزئیات علمی بیشتر، متن کامل پژوهش در مجله PLOS Biology منتشر شده است.
اگر این یافته برایتان جالب بود، مقاله را با دوستان علاقه‌مند به علم و علوم اعصاب به اشتراک بگذارید.
