هر فردی شیوهای منحصربهفرد برای حرکت در جهان دارد. سرعت قدمها، نحوه حرکت دستها، شیوه بلند شدن از روی صندلی؛ اینها در نگاه اول رفتارهایی ساده، خودکار به نظر میرسند.
اما مجموعهای رو به رشد از تحقیقات نشان میدهد که این حرکات میتوانند اطلاعاتی بسیار بیشتر از آنچه تصور میکنیم در خود داشته باشند.
دانشمندان اکنون یک پرسش جالب را مطرح کردهاند: آیا نحوه راه رفتن میتواند وضعیت ذهنی ما را آشکار کند؟
ارتباط الگوی راه رفتن با احساسات و سلامت روان
تیم تحقیقاتی با بررسی نحوه حرکت افراد، الگوهای مشخصی را شناسایی کرد که با افسردگی، اضطراب مرتبط هستند.
این مطالعه توسط دکتر گو اون کانگ، استادیار مهندسی زیستی در دانشکده مهندسی و علوم کامپیوتر اریک جانسون هدایت شد.
او گفت: «مطالعه ما نشان داد که افسردگی، اضطراب را میتوان از طریق حرکات بدن شناسایی کرد. تحلیل راه رفتن میتواند روشی عینی برای ارزیابی سلامت روان باشد.»
این موضوع به این معناست که پزشکان همیشه مجبور نیستند فقط به گفتههای بیمار تکیه کنند. حرکات بدن میتواند نشانهای مکمل و ارزشمند باشد.
بررسی الگوهای راه رفتن و ایستادن
در این تحقیق، ۳۰ جوان برای شرکت دعوت شدند. هر فرد به پرسشنامههایی پاسخ داد که میزان افسردگی، اضطراب را اندازهگیری میکرد.
سپس شرکتکنندگان وظایف سادهای مانند راه رفتن، بلند شدن از روی صندلی را انجام دادند.
هر فرد یک لباس مخصوص ثبت حرکت پوشید. این لباس دارای ۶۸ نشانگر بازتابی بود که روی بخشهای مختلف بدن قرار داشت. یک سیستم شامل ۱۶ دوربین، تمام حرکات را با دقت بالا ثبت کرد.
این فناوری به پژوهشگران کمک کرد تا حرکت مفاصل، روان بودن حرکات را بهطور دقیق بررسی کنند. هدف، جمعآوری دادههای دقیق از حرکات روزمره بدن بود.
تشخیص سیگنالهای سلامت روان با هوش مصنوعی
پس از جمعآوری دادهها، پژوهشگران از یادگیری ماشین برای تحلیل الگوها استفاده کردند. سیستم با دادههای حرکتی آموزش دید، سپس آنها را با امتیازهای سلامت روان تطبیق داد.
در ادامه، مدل با دادههای جدید آزمایش شد تا وضعیت ذهنی افراد را پیشبینی کند.
نتایج نشان داد که دقت سیستم قابل توجه است. این مدل توانست با استفاده از دادههای راه رفتن، در حدود ۷۵ درصد موارد علائم سلامت روان را شناسایی کند. هنگام تحلیل نحوه بلند شدن، شروع به راه رفتن، دقت به حدود ۷۷ درصد رسید.
این نتایج نشان میدهد که رایانهها میتوانند سیگنالهای ظریف بدن را تشخیص دهند که ممکن است از چشم انسان پنهان بماند.
تغییرات کوچک در حرکت اهمیت دارند
حتی تغییرات جزئی در حرکات نیز تفاوتهای احساسی را نشان دادند. آنجلو استاوت، یکی از نویسندگان اصلی مطالعه، گفت: «معمولاً انتظار داریم فرد غمگین آهستهتر راه برود. اما نکته جالب، تفاوت در واکنشهای بدن است.»
او افزود: «افرادی که امتیاز بالاتری در افسردگی، اضطراب داشتند، تفاوتهای ظریف اما قابل اندازهگیری در نحوه حرکت مفاصل نشان دادند. همچنین هنگام انتقال از حالت نشسته به راه رفتن، تردید بیشتری داشتند.»
این تغییرات ممکن است بسیار کوچک به نظر برسند، اما فناوری پیشرفته میتواند آنها را بهوضوح تشخیص دهد.
درک سلامت روان از طریق نحوه راه رفتن
تیم تحقیقاتی مطالعه دیگری نیز انجام داد که در مجله Gait and Posture منتشر شد. در این تحقیق، شرکتکنندگان خاطراتی را به یاد آوردند تا احساساتی مانند خشم، غم، شادی، ترس، حالت خنثی را تجربه کنند.
سپس الگوهای راه رفتن آنها دوباره ثبت شد.
مدل یادگیری ماشین توانست حالتهای احساسی را با دقت حدود ۵۹ درصد شناسایی کند. جالب اینکه تشخیص غم با دقت ۶۶ درصد انجام شد.
این نتایج نشان میدهد که الگوی راه رفتن بسته به وضعیت روانی فرد تغییر میکند.
دکتر کانگ گفت: «باور کنید یا نه، نحوه راه رفتن ممکن است قابل اعتمادترین روش برای تشخیص احساسات باشد.»
آینده فناوریهای پوشیدنی در تشخیص سلامت روان
این تحقیق مسیر را برای توسعه فناوریهای جدید باز میکند. در آینده، ابزارهای پوشیدنی مانند ساعتهای هوشمند یا دستبندهای سلامتی میتوانند حرکات بدن را پایش کرده، هشدارهای اولیه درباره سلامت روان ارائه دهند.
دکتر کانگ تأکید کرد که این ابزارها جایگزین پزشکان نخواهند شد. بلکه نقش یک شاخص اولیه را ایفا میکنند.
او گفت: «اگر بتوانیم مشکلات احتمالی را زود تشخیص دهیم، افراد میتوانند زودتر درمان را آغاز کنند، نتایج بسیار بهتر خواهد بود.»
تشخیص زودهنگام میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. این موضوع به افراد کمک میکند پیش از شدید شدن علائم، حمایت لازم را دریافت کنند.
گسترش علم حرکت و کاربردهای آن
این تیم قصد دارد تحقیقات خود را گسترش دهد. دکتر کانگ به دنبال بررسی این موضوع است که آیا میتوان از حرکات بدن برای تشخیص اختلالاتی مانند اختلال دوقطبی، بیشفعالی کمتوجهی نیز استفاده کرد.
این پژوهش کاربردهای خلاقانهای نیز دارد. برای مثال، انیماتورها میتوانند از این یافتهها برای نمایش واقعگرایانهتر احساسات در فیلمها، بازیها استفاده کنند.
اگرچه هنوز به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما این مطالعه راهی جدید برای درک سلامت روان ارائه میدهد. حرکات سادهای مانند راه رفتن میتوانند سرنخهای مهمی در خود داشته باشند.
بدن فقط حرکت نمیکند، بلکه صحبت میکند. اکنون علم در حال یادگیری گوش دادن به آن است.
جمعبندی: نقش راه رفتن در تشخیص افسردگی و اضطراب
تحلیل نحوه راه رفتن نشان میدهد که حرکات بدن میتوانند شاخصی قابل اعتماد برای تشخیص افسردگی، اضطراب باشند. این روش میتواند مکملی برای ارزیابیهای سنتی سلامت روان باشد.
اگر این مطلب برایتان مفید بود، آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید و برای دریافت مطالب علمی کاربردی، ما را دنبال کنید.